Kasa rejestrująca może być zaliczona przez przedsiębiorcę albo do środków trwałych, albo do wyposażenia (jeśli cena jej nabycia nie przekracza 3500 zł).
W momencie zakończenia działalności obowiązuje specjalny tryb postępowania z tym urządzeniem. Wymagane jest zakończenie pracy w trybie fiskalnym z udziałem pracownika urzędu skarbowego, polegające na pozbawieniu kasy pamięci fiskalnej (urządzenia umożliwiającego trwały jednokrotny zapis danych dopuszczonych programem pracy kasy bez możliwości ich likwidacji oraz wielokrotny odczyt tych danych, które są nieusuwalne bez zniszczenia samego urządzenia). To, co pozostaje z kasy rejestrującej po zakończeniu działalności, nie jest więc tym samym, co podatnik kupił przy jej rozpoczęciu.
[srodtytul]To nie jest towar konsumpcyjny...[/srodtytul]
Zwrócił na to uwagę [b]Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z 9 kwietnia 2008 r. (I SA/Lu 27/08)[/b], orzekając, że „sformułowanie art. 14 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług: »towary, które nie zostały odprzedane« oznacza, iż w przepisie tym mowa jest o towarach, które mogły być odprzedane w takim charakterze, w jakim zostały nabyte”.
Sąd orzekł, że uzasadnieniem tej regulacji ustawowej jest opodatkowanie konsumpcji. Jeżeli podatnik odliczył podatek od towarów, które potem zostały przeznaczone w istocie na konsumpcję, to obciąża go podatek należny. Tymczasem kasa fiskalna jest szczególnym urządzeniem, którego podstawowym zadaniem jest kontrola fiskalna prowadzonej działalności gospodarczej. [b]Ze względu na brak możliwości zmiany NIP może być wykorzystywana do rejestrowania obrotu przez jednego podatnika. Po zlikwidowaniu działalności nie może być odprzedana w celu użytkowania jej przez inny podmiot[/b]. Nie nosi więc cech towaru, który mógłby być odprzedany w takim charakterze, w jakim został nabyty – skonstatował sąd.