Wynika to wprost z § 2 ust. 1 pkt 10 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=AB3A5EB834D9DF2BFBC050280EF0D76D?id=73966]rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w kodeksie pracy (DzU nr 62, poz. 289 ze zm.)[/link].
Przepis ten mówi, że kwotę jednodniowego wynagrodzenia do celów określonych w art. 108 § 3 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=8FB70CD03275B212C3642D1380D14022?id=76037]kodeksu pracy[/link] oblicza się stosując zasady obowiązujące przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop.
Jeżeli pracownikowi przysługuje tylko wynagrodzenie w stałej stawce miesięcznej, to należy wysokość tego wynagrodzenia podzielić przez współczynnik służący do ustalania ekwiwalentu pieniężnego za urlop. W 2009 r. wysokość współczynnika wynosi 21,08. Zatem wysokość kary pieniężnej (jednodniowe wynagrodzenie) wynosi w przypadku pracownika z pytania 60,72 zł (1280 zł : 21,08).
Przy obliczaniu kary pieniężnej uwzględniamy także zmienne składniki wynagrodzenia, które bierzemy pod uwagę ustalając ekwiwalent pieniężny za urlop, jeżeli przysługują one pracownikowi. Chodzi tu m.in. o wynagrodzenie i dodatki za pracę nadliczbową, dodatki za pracę w porze nocnej, regulaminowe premie miesięczne i kwartalne. Wliczamy je w:
- przeciętnej wysokości z okresu trzech miesięcy poprzedzających miesiąc nałożenia kary – gdy przysługują pracownikowi za okresy nie dłuższe niż jeden miesiąc,
