Przyjmowanie nowych pracowników na lepszych warunkach nie dyskryminuje zwolnionych

Takie wnioski płyną z wyroku Sądu Najwyższego (sygn. II PK 14/07).

Trójka pracowników przygranicznej stacji benzynowej wystąpiła przeciwko byłemu pracodawcy z pozwem o dyskryminację w zatrudnieniu. Poszło o to, że dostali wypowiedzenia, a na ich miejsce zostali zatrudnieni obywatele Niemiec, którzy na wstępie dostali wyższe pensje.

Zwolnieni poczuli się dyskryminowani i wystąpili do sądu o odszkodowanie. Ewa K., Andrzej F., Franciszek R. stwierdzili, że powinni być jednakowo wynagradzani za jednakową pracę lub pracę o jednakowej wartości (art. 18

3c

§ 3 kodeksu pracy). Powołali się też na to, że różnice w ich wynagrodzeniach są efektem zastosowania dyskryminującego kryterium narodowości (11

2

i 11

3

k. p.).

Zarówno sąd pierwszej, jak i drugiej instancji stwierdziły, że pracownicy narodowości niemieckiej mieli lepsze kwalifikacje niż powodowie. Także zakres ich czynności był szerszy, gdyż obejmował także inne zadania, które nie obciążały pracowników polskich.

Szczególnie istotne okazało się to, że większość usług spółki było wykonywanych na rzecz obywateli Niemiec. Chodziło o zatrudnienie pracowników, którzy biegle posługują się językiem niemieckim oraz znają mentalność i oczekiwania klientów niemieckich, co miało poprawić komfort usług świadczonych przez firmę na rzecz obywateli tego państwa, a także pozyskać nowych. Wynagrodzenie nowo przyjętych zostało zaś wyznaczone na poziomie minimalnych wynagrodzeń na terenie Niemiec.