Od przyszłego czwartku zapewniasz więcej pomieszczeń do wypoczynku m.in. pracującym w trudnych i uciążliwych warunkach
.
Obecnie trzeba je organizować wyłącznie dla osób zatrudnionych w miejscach o temperaturze spowodowanej procesami technologicznymi stale wyższej niż 300 stopni C (303 K). Od 21 czerwca firmy są zobowiązane udostępniać je także wykonującym prace:
-wymagające stosowania indywidualnych środków ochrony układu oddechowego,
-okresowe, w szczególności montażowe, konserwacyjne i remontowe w pomieszczeniach ciasnych lub niskich, niespełniających wymagań określonych w rozporządzeniu dla pomieszczeń stałej pracy (dotyczących minimalnej wysokości, powierzchni i objętości pomieszczenia).
Nowość tę przewiduje poprawiony rozdział 6 załącznika nr 3 do rozporządzenia, z nakazu dyrektywy Wspólnot Europejskich 89/654/EWG.
Tam, gdzie warunki wykonywania pracy powodują zmęczenie i obciążenie organizmu, pracodawca organizuje zatem pokoje do wypoczynku. Wymienione w rozporządzeniu trzy sytuacje nie wyczerpują listy, gdzie i kiedy trzeba je utworzyć. Decyduje zawsze szef po analizie warunków wykonywanej pracy i po ocenie ryzyka zawodowego. Przypomnijmy, że pomieszczenia takie trzeba wyposażyć w stoły i krzesła z oparciami spełniającymi wymagania ergonomii. Na pięciu pracowników zatrudnionych na najliczniejszej zmianie ma przypadać przynajmniej jedno miejsce siedzące. Od najdalszego stanowiska pracy do pokoju wypoczynku nie może być dalej niż 75 metrów. Należy w nich zapewnić przynajmniej dwukrotną wymianę powietrza w ciągu godziny. W pokojach wypoczynkowych dla pracujących stale w temperaturze przekraczającej300 stopni C musi być klimatyzacja. Nie dotyczy to jednak zatrudnionych w podziemnych zakładach górniczych. Na pomieszczenia do wypoczynku wolno wykorzystać jadalnie pod warunkiem, że spełniają wymagania określone w rozporządzeniu.
W pokojach do wypoczynku pracodawca musi zapewnić możliwość umycia się, szczególnie w ciepłej porze roku. W pobliżu pomieszczeń pracy umieszcza natryski ręczne na giętkich przewodach, z doprowadzeniem zimnej i ciepłej wody.
Do miejsc wykonywania prac szczególnie niebezpiecznych będziesz mógł dopuszczać jedynie osoby przez ciebie upoważnione i odpowiednio poinstruowane
.
Wynika tak ze zmienionego § 81 ust. 2 rozporządzenia, które precyzuje funkcjonujący od dawna art. 237kodeksu. Zgodnie z tym ostatnim przepisem zatrudniający nie może dopuścić do pracy osoby niemającej wymaganych kwalifikacji lub potrzebnych umiejętności do jej wykonywania, a także nieznającej dostatecznie regulacji oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Dzięki tej zmianie firmy wiedzą, jak zrealizować ten ogólny nakaz.
Nowelizacja uściśliła także w § 39 rozporządzenia obowiązki informacyjne i szkoleniowe zakładów w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. Podstawowe obowiązki w tej dziedzinie określa jednak rozdział VIII działu dziesiątego kodeksu, według którego szef musi:
-zapewnić przeszkolenie pracownika w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przed dopuszczeniem go do pracy oraz prowadzenie okresowych szkoleń w tym zakresie,
-zaznajamiać zatrudnionych z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczącymi wykonywanych przez nich prac,
-wydawać szczegółowe instrukcje i wskazówki dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach pracy i zapoznawać z nimi pracowników. Autor jest pracownikiem Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej
Autor jest pracownikiem Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej
Opisane zmiany były konieczne w związku z dostosowaniem do regulacji unijnych, a zwłaszcza do dyrektyw:
- 89/391/EWG z 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy,
- 89/654/EWG z 30 listopada 1989 r. dotyczącej minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w miejscu pracy.
Oprócz tego nowela miała na celu zapewnienie spójności z innymi przepisami wydanymi w ostatnich latach, głównie z rozporządzeniami:
- ministra zdrowia z 1 grudnia 2004 r. w sprawie substancji, preparatów, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym lub mutagennym w środowisku pracy (DzU nr 280, poz. 2771 ze zm.),
- ministra gospodarki i pracy z 5 sierpnia 2005 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach związanych z narażeniem na hałas lub drgania mechaniczne (DzU nr 157, poz. 1318),
- ministra zdrowia z 22 kwietnia 2005 r. w sprawie szkodliwych czynników biologicznych dla zdrowia w środowisku pracy oraz ochrony zdrowia pracowników zawodowo narażonych na te czynniki (DzU nr 81, poz. 716),
- ministra gospodarki z 30 października 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy (DzU nr 191, poz. 1596 ze zm.), oraz z
- ustawą z 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych (DzU nr 11, poz. 84 ze zm.) i aktami wykonawczymi do niej dotyczącymi klasyfikacji substancji i preparatów chemicznych.
- Z § 50 rozporządzenia usunięto regulacje dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy przy stosowaniu drabin przenośnych. Odesłano do rozporządzenia ministra gospodarki z 30 października 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy (DzU nr 191, poz. 1596 ze zm.). Dzięki temu przepisy się nie dublują.
- Definicję materiałów niebezpiecznych, określoną w § 91 rozporządzenia, rozszerzono o materiały zawierające szkodliwe czynniki biologiczne zakwalifikowane do 3 lub 4 grupy zagrożenia.
- Niektóre przepisy rozporządzenia (zawarte np. w § 8, 11, 38, 43 - 46, 70, 97 i 98) dostosowano do nazewnictwa stosowanego w ustawie z 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych oraz aktów wykonawczych do niej.
