W myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT ze zwolnienia podmiotowego nie mogą korzystać podatnicy świadczący usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa. Jednocześnie z przepisów tej ustawy nie wynika, jak należy rozumieć pojęcie usług w zakresie doradztwa. Pojawia się pytanie, czy usługi te należy utożsamiać z czynnościami doradztwa podatkowego wymienionymi w art. 2 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=762145B0FA1F897CBE34C98922A3D103?id=164038]ustawy z 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (tekst jedn. DzU z 2002 r., nr 9, poz. 86 ze zm.)[/link].
Odpowiedź na to pytanie brzmi – nie. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 3 ustawy o VAT usługi wymienione w klasyfikacjach statystycznych identyfikowane są za pomocą tych klasyfikacji (z nieistotnymi w omawianej sprawie wyjątkami). W konsekwencji, identyfikując usługi w zakresie doradztwa, nie należy posługiwać się przepisami ustawy o doradztwie podatkowym, lecz przepisami stosowanego dla celów podatkowych PKWiU z 1997 r., które wyróżnia m.in.:
- usługi w zakresie sprawdzania rachunków (PKWiU 74.12.12),
- usługi w zakresie rachunkowości, pozostałe (PKWiU 74.12.14),
- usługi w zakresie księgowości, z wyjątkiem deklaracji podatkowych (PKWiU 74.12), oraz