Do podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego przyjmiemy średnie miesięczne wynagrodzenia wypłacone za 12 miesięcy poprzedzających sierpień oraz 1/12 premii kwartalnych wypłaconych za cztery kwartały poprzedzające miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Ponieważ zakład nie wypłacił jeszcze premii za drugi kwartał tego roku, wliczyć trzeba premię za pierwszy kwartał w podwójnej wysokości.
Wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy ustala się według zasad określania podstawy wymiaru zasiłku chorobowego. Podstawę tego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone mu za 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym zaczęła się niedyspozycja zdrowotna. Gdy niezdolność do pracy powstała przed upływem tego okresu, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia.
Wynagrodzeniem pracownika przyjmowanym do obliczenia podstawy świadczeń chorobowych jest jego przychód po odliczeniu kwoty odpowiadającej obecnie 13,71 proc.
Trzeba zsumować zarobki pracownika osiągnięte przez niego za poszczególne miesiące tego okresu, po wcześniejszym pomniejszeniu o 13,71 proc.
2000 zł (wcześniejsze zarobki miesięczne) – 13,71 proc. ?= 1725,80 zł
