Osoba, która prowadzi własną firmę (np. sklep, warsztat lub zakład usługowy) i korzysta ze zwolnienia lekarskiego stwierdzającego jej niezdolność do pracy, nie może zajmować się sprawami związanymi ze swoją firmą i równocześnie pobierać zasiłku chorobowego. Katalog zakazów, którego powinna się wówczas trzymać, obejmuje np. dalsze zarządzanie przedsiębiorstwem, zamawianie dostaw towarów lub ich odbieranie, czy też spotkania z klientami lub kontrahentami w celu uzyskania nowych zamówień. Nie może też wykonywać innej pracy zarobkowej (np. na rzecz innej firmy).
Takie ograniczenia wynikają z art. 17 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jedn. DzU z 2010 r. nr 77, poz. 512 ze zm.). Według niego ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy działalność zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z jego celem traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia.
Co jednak istotne, przez pracę zarobkową należy tu rozumieć wszelką pracę, która ma przynieść zarobek (dochód), wykonywaną na każdej podstawie prawnej albo bez takiej podstawy, bez względu na wymiar jej czasu i charakter. Zachowanie takie byłoby bowiem sprzeczne z faktem stwierdzonej niezdolności do pracy oraz z celem, w jakim wypłacany jest zasiłek chorobowy.
Na gorącym uczynku
W razie stwierdzenia, że przedsiębiorca nadal wykonuje czynności związane ze swoją firmą, mimo korzystania ze zwolnienia lekarskiego, ZUS wydaje decyzję, w której pozbawia go zasiłku chorobowego za cały okres objęty tym zwolnieniem. Bez znaczenia jest, czy tę pracę będzie wykonywał pierwszego, czy ostatniego dnia orzeczonej niezdolności do pracy. Zawsze bowiem utrata zasiłku chorobowego obejmuje cały okres objęty danym zaświadczeniem.
Bez znaczenia jest też fakt, czy w dniu wykonywania czynności związanych z działalnością przedsiębiorca wciąż był chory. Ważne jest wyłącznie to, czy pracował w okresie korzystania ze zwolnienia lekarskiego.