Po ogłoszeniu prognozowanego na dany rok przeciętnego wynagrodzenia każdy ustala nowy roczny limit podstawy wymiaru składek emerytalno-rentowych. Jest on równy 30-krotności tej przeciętnej płacy.
Mało kto natomiast pamięta, że musi też sprawdzić minimalną kwotę, od jakiej trzeba płacić składki za osoby skierowane do pracy za granicę. A to minimum obowiązujące w danym roku jest wyznaczane właśnie przez ogłoszoną na ten rok prognozowaną przeciętną płacę. Zacznijmy jednak od początku.
Nie mniej niż
Podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne wszystkich pracowników jest przychód – w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych – który te osoby osiągają z tytułu zatrudnienia. Dotyczy to również pracowników, którzy czasowo wykonują pracę za granicą, ale nadal podlegają ubezpieczeniom w polskim ZUS. Jednak w przypadku tych osób trzeba stosować dwie dodatkowe zasady.
Przychód, od którego liczymy składki, trzeba wcześniej pomniejszyć o równowartość diet za wszystkie dni pobytu za granicą, w wysokości przysługującej pracownikom sfery budżetowej z tytułu zagranicznej podróży służbowej (mimo że oddelegowanie do pracy za granicę nie uprawnia do diet).
Tak ustalona miesięczna podstawa wymiaru składek społecznych nie może być niższa niż przeciętne prognozowane wynagrodzenie w gospodarce narodowej.