Reklama

Dziesięć lat na dochodzenie przez płatników zwrotu nadpłaty składek ubezpieczeniowych

Pięcioletni termin dochodzenia przez płatnika zwrotu od ZUS nienależnie opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne jest niezgodny z konstytucją
Dziesięć lat na dochodzenie przez płatników zwrotu nadpłaty składek ubezpieczeniowych

Foto: www.sxc.hu

Tak wynika z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 26 maja 2010 r. (P 29/08)

.

W analizowanym przypadku TK rozpoznawał pytanie prawne Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim dotyczące zwrotu nadpłaconych składek na ZUS. Płatnik złożył w ZUS wniosek o zwrot nadpłaconych składek za lata 2001–2005. Organ rentowy zwrócił mu tylko część nadpłaconych należności, a swoją decyzję tłumaczył upływem okresu przedawnienia.

Do 7 maja 2008 r., zgodnie z ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych, czas na żądanie zwrotu nadpłaty wynosił pięć lat od daty wpłacenia składek (ten stan prawny dotyczył płatnika).

Następnie przepisy zostały zmienione i od 8 maja ubiegłego roku termin dla dochodzenia składek od zakładu ubezpieczeń z art. 24 ust. 7 o systemie ubezpieczeń społecznych został wydłużony do dziesięciu lat.

Reklama
Reklama

 

 

Płatnik odwołał się od decyzji ZUS do sądu okręgowego. Podkreślał, że w przepisach ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stosowane były odmienne kryteria wobec organu rentowego i płatników składek, co jest sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości.

Przepisy te przewidywały bowiem, że ZUS może dochodzić od ubezpieczonego zaległych składek przez dziesięć lat. Sąd okręgowy zwrócił się w tej sprawie do TK.

Zakwestionowany przez sąd przepis zakreślał bowiem 5-letni termin dochodzenia przez płatników (ubezpieczonych) zwrotu przez ZUS nienależnie opłaconych składek bez jakiejkolwiek możliwości przerwania ani zawieszenia biegu tego terminu.

Z kolei roszczenia ZUS względem ubezpieczonych ulegają przedawnieniu po dziesięciu latach, z możliwością przerwania zawieszeniem biegu przedawnienia m.in. wskutek wszczęcia postępowania ubezpieczeniowego.

Reklama
Reklama

 

 

Trybunał stwierdził, że „nienależnie opłacona składka”, której dotyczy zakwestionowany przepis, obejmuje przypadki, w których istniała podstawa prawna świadczenia składkowego, ale zostało ono spełnione w kwocie wyższej niż należna (nadpłata), jak również opłacenie składki bez podstawy prawnej. Podstawowym sposobem postępowania ZUS w przypadku nienależnie opłaconej składki jest jej zaliczenie na poczet innych zaległości płatnika.

Na wniosek płatnika ZUS ma obowiązek zastosować alternatywną metodę rozliczenia z płatnikiem: zwrot płatnikowi kwoty nienależnie opłaconej składki. Upływ określonego w zakwestionowanym przepisie pięcioletniego terminu zamyka uprawnionemu możliwość dochodzenia zwrotu nienależnie opłaconej składki.

Natomiast Zakład pozostawał zobowiązany dokonać zaliczenia składki na poczet innych lub przyszłych zobowiązań składkowych płatnika. Jednak w niektórych stanach faktycznych, np. w sprawie rozpatrywanej przez sąd pytający, ze względu na brak zaległości płatnika jedynym możliwym sposobem rozliczenia nienależnie opłaconej składki jest jej zwrot płatnikowi.

W efekcie TK orzekł, że kwestionowany art. 24 ust. 7 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych jest sprzeczny z konstytucją. Organ rentowy i ubezpieczony jako podmioty mające wobec siebie obowiązki i prawa są równe i powinny być jednakowo traktowane zarówno wtedy, gdy chodzi o zapłatę zaległych składek, jak i o zwrot składek nadpłaconych. Wyjątki od tej zasady możliwe są tylko wtedy, gdy chodzi o ważny interes, np. społeczny.

ZUS
Nowość dla przedsiębiorców w ZUS. Ma uchronić przed spiralą zadłużenia
Materiał Promocyjny
Jak zostać franczyzobiorcą McDonald’s?
Materiał Promocyjny
OTOMOTO rewolucjonizuje dodawanie ogłoszeń
ZUS
Rusza nowa wersja portalu eZUS dla płatników składek. Co się zmienia?
ZUS
Działalność nierejestrowana – kiedy faktycznie nie trzeba płacić składek?
ZUS
Czy za studenta z Białorusi lub Ukrainy trzeba odprowadzać składkę zdrowotną?
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama
Reklama