[b]– Mam pracownika, który zachorował od 1 maja. W marcu i kwietniu miał 1276 zł brutto miesięcznie, a od 6 października 2008 r. do 28 lutego 2009 r. był na urlopie bezpłatnym. Wcześniej miał 1200 zł brutto miesięcznie. Jak obliczyć podstawę chorobowego? [/b]– pyta czytelniczka DOBREJ FIRMY.
Aby udzielić odpowiedzi na pytanie, trzeba sięgnąć do przepisów [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=08B3631D8F3FFFC2DADD877569A74592?id=176768]ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (DzU z 2005 r. nr 31, poz. 267 ze zm.), dalej ustawa zasiłkowa.[/link]
[srodtytul]Ustalamy jak zasiłek[/srodtytul]
Do obliczania wynagrodzenia za czas choroby, przysługującego na podstawie art. 92 kodeksu pracy, stosuje się zasady dotyczące ustalania podstawy wymiaru zasiłku chorobowego. Jego [b]podstawę stanowi zatem przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy[/b]. Tak stanowi art. 36 ust. 1 ustawy zasiłkowej.
[b]W podstawie wymiaru nie uwzględnia się jednak wynagrodzenia za miesiące, w których pracownik nie przepracował z przyczyn usprawiedliwionych co najmniej połowy obowiązującego czasu pracy[/b] (art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy zasiłkowej). Za usprawiedliwioną nieobecność w pracy uważa się m.in. korzystanie przez pracownika z urlopu bezpłatnego.