Taki pogląd wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z 17 czerwca 2011 (II UK 362/10).
Stwierdził mianowicie, że jeśli płatnik składek w przekonaniu (usprawiedliwionym okolicznościami sprawy), że osoba, z którą podpisał umowę cywilną, nadal prowadzi działalność gospodarczą, nie opłacał za nią składek, nie naruszył art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z 13 października 1998 o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. DzU z 2009 r. nr 205, poz. 1585 ze zm.).
W drugim punkcie tezy wyroku SN stwierdził natomiast, że obowiązek ubezpieczenia osoby prowadzącej pozarolniczą działalność – w tym działalność gospodarczą – wynika z faktycznego prowadzenia tej działalności. Zatem o zaprzestaniu prowadzenia takiej działalności, które powoduje wyłączenie z ubezpieczeń w ZUS, decyduje faktyczne zaprzestanie tej działalności.
O tym, czy działalność gospodarcza jest prowadzona i czy wynika z niej obowiązek ubezpieczeń społecznych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 5 i art. 13 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, nie decyduje zatem sam wpis do ewidencji działalności gospodarczej.
Tylko na piśmie
Osoba prowadząca pozarolniczą działalność podlega ubezpieczeniom społecznym od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania jej wykonywania. Wyłącza się z tego okresu jedynie ten, na jaki wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.