Dzieje się tak dlatego, że wszystkie świadczenia z zfśs nie podlegają ubezpieczeniom bez limitu ich wartości. Wynika tak z § 2 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 18 grudnia 1998 w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (DzU nr 161, poz. 1106 ze zm.; dalej rozporządzenie składkowe).
Wymóg jest jeden: obowiązujący u nas regulamin gospodarowania tymi środkami musi przewidywać możliwość darowania długu i okoliczności, kiedy jest to dopuszczalne. Gdyby zabrakło takiego postanowienia, kontrolerzy z ZUS mogliby podważać umorzoną pożyczkę jako świadczenie sfinansowane z zfśs i zażądać składek (wyrok Sądu Najwyższego z 16 września 2009, I UK 121/09).
Umorzonej pożyczki mieszkaniowej nie wykazujemy w żadnych dokumentach ubezpieczeniowych
.
Inaczej wygląda natomiast kwestia opodatkowania umorzonej pracownikowi pożyczki z zfśs. Podatku dochodowego nie pobieramy bowiem od wartości otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej – określonej w ustawie z 4 marca 1994 o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (DzU z 1996 r. nr 70, poz. 335 ze zm., dalej ustawa o zfśs) świadczeń rzeczowych i pieniężnych pokrytych w całości z zfśs – do kwoty 380 zł rocznie na jednego pracownika (art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT).