[b]Pracownik przebywał na wychowawczym tylko dwa miesiące. Czy w takim wypadku do podstawy zasiłku chorobowego bierze się kwoty z umowy o pracę, czy może średnią z ostatnich 12 miesięcy, ale dzieli się na dziewięć? Jak obliczyć tę podstawę po powrocie pracownika z macierzyńskiego? [/b]
Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego (także wynagrodzenia za czas choroby oraz pozostałych zasiłków) stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, albo w niektórych przypadkach z krótszego okresu.
To zasada określona w art. 36 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=D8B0467772A94C07C87DB6817CE374C1?id=176768]ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (DzU z 2005 r. nr 31, poz. 267 ze zm.)[/link], dalej ustawa zasiłkowa. Jednym z tych przypadków jest po prostu krótsze zatrudnienie pracownika u pracodawcy, u którego przysługuje zasiłek (art. 36 ust. 2 ustawy zasiłkowej). Ale nie tylko.
[srodtytul]W razie usprawiedliwionej nieobecności[/srodtytul]
Do podstawy wymiaru zasiłków przyjmuje się wynagrodzenie z okresu krótszego niż 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, także w przypadku gdy z tego okresu należy wyłączyć wynagrodzenie za niektóre miesiące ze względu na to, że pracownik nie osiągnął w tych miesiącach wynagrodzenia wskutek nieobecności w pracy z przyczyn usprawiedliwionych. Zgodnie bowiem z art. 38 ust. 2 ustawy zasiłkowej, jeżeli w okresie, z którego wynagrodzenie uwzględnia się w podstawie wymiaru zasiłku, pracownik nie osiągnął wynagrodzenia z przyczyn usprawiedliwionych, to przy ustalaniu podstawy wymiaru: