Ograniczenia własności w planie muszą być właściwie uzasadnione

Przy uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: plan miejscowy) rada gminy musi kierować się powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, a w szczególności ustawą z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: u.p.z.p.). Czasami dochodzi do niedopuszczalnej i nieuzasadnionej ingerencji w prawo własności do nieruchomości, które jest chronione na podstawie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: Konstytucja RP) i ustaw. Powoduje to konieczność stwierdzenia nieważności planu miejscowego w całości lub w części przez wojewodę w postępowaniu nadzorczym lub przez sąd administracyjny w przypadku wniesienia skargi.