Kiedy ZUS może zakwestionować wysokość pensji pracownika?

Strony stosunku pracy mają swobodę w ustaleniu wysokości wynagrodzenia pracownika, byle tylko nie było ono niższe niż wynagrodzenie minimalne. Jednakże wynagrodzenie to nie może być sprzeczne z prawem, ani z zasadami współżycia społecznego. Wynika to wyraźnie z art. 353¹ k.c., który ma odpowiednie zastosowanie do umowy o pracę i z którego wynika, że stosunek pracy lub jego cel nie mogą sprzeciwiać się właściwości (naturze) tego stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Ma to istotne znaczenie, gdyż czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy, jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej zajmują odpowiednie przepisy ustawy. Nieważna jest również czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego (art. 58 §1 i §2 k.c.). Przy czym przyjmuje się, że sprzeczne z zasadami współżycia społecznego jest także ustanowienie rażąco wygórowanego, a przez to niegodziwego wynagrodzenia. Powołując się na te zasady, ZUS kwestionuje wysokość płacy danego pracownika, np. korzystającego z zasiłku chorobowego w krótkim czasie po podjęciu zatrudnienia z wysokim wynagrodzeniem.