Kodeks pracy nigdy nie nakazywał, aby pracodawcy wypłacali wynagrodzenie w polskich złotych. Obowiązek taki wynikał jednak z zasady walutowości zawartej w art. 358 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=86F27ADE2102E1D67842E76D535F1BD1?id=70928]kodeksu cywilnego[/link] – została ona zniesiona na początku 2009 r.
Obowiązujące przepisy pozwalają już każdemu polskiemu pracodawcy i zatrudnionemu na określenie wysokości pensji w dowolnej walucie. Należy jednak pamiętać, że cały czas pozostają w mocy przepisy o minimalnym wynagrodzeniu w złotych polskich.
A zatem nawet pensja, która ma być wypłacana w euro, USD czy jakiejkolwiek innej walucie, powinna być ustalona w taki sposób, aby po przeliczeniu na polskie złote nie wynosiła mniej niż obowiązująca w Polsce płaca minimalna.
Warto też mieć na uwadze, że jeśli pracodawca zdecyduje się wypłacać pensję w obcej walucie, musi w zakładowym prawie pracy określić sposób i termin wypłaty poborów. Jeśli umówi się z pracownikiem na wynagrodzenie w innej walucie, to – w zależności od ich woli wyrażonej w umowie – może być ono wypłacane do rąk pracownika lub na jego rachunek bankowy.
Termin wypłaty wynika natomiast wprost z [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=AE89BF528781D2C42167CAF23691862B?id=76037]kodeksu pracy[/link] albo z regulaminu obowiązującego u danego pracodawcy.
