Jak liczyć dodatki za nadgodziny średniotygodniowe w dłuższych okresach

Dotyczy ono podwładnych wynagradzanych według stawki osobistego zaszeregowania, czyli płacy zasadniczej określonej w stałej kwocie miesięcznej bądź godzinowo.

[srodtytul]Po przekroczeniu dobowego wymiaru…[/srodtytul]

Przepisy rozstrzygają jedynie sposób liczenia dla takich osób dodatków za godziny nadliczbowe powodujące przekroczenie dobowej normy ich czasu pracy (zwykle jest to osiem godzin). Chodzi konkretnie o art. 151[sup]1 [/sup]§ 3 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=3AE8E6B4C66B4F70F87CDAAF1D167506?id=76037]k. p.[/link] w związku z § 4a rozporządzenia z 29 maja 1996 r., w świetle których owe dodatki szacujemy następująco:

- stawkę osobistego zaszeregowania (pensję zasadniczą w stałej stawce miesięcznej) dzielimy przez liczbę godzin przypadających do przepracowania w miesiącu, kiedy wystąpiły nadliczbówki,

- uzyskaną wartość roboczogodziny mnożymy przez stawkę procentową nadgodziny (oddzielnie przez 50 proc. i oddzielnie przez 100 proc.), a potem jeszcze przez liczbę godzin nadliczbowych gratyfikowanych takimi stawkami,

- dodajemy wartość dodatków opłacanych stawką 50 proc. i 100 proc.

[ramka][b]Przykład 1[/b]

Pan Zenon jest zatrudniony w równoważnym systemie czasu pracy. W nadgodziny wchodzi więc, kiedy pracuje ponad osiem godzin dziennie, a niekiedy powyżej przedłużonej dobowej normy czasu pracy (standardowo stosujemy wydłużenie do 12 godzin na dobę). Otrzymuje wyłącznie pensję zasadniczą w stałej stawce miesięcznej 2560 zł. W październiku br. miał siedem nadgodzin z tytułu przekroczenia dobowej normy czasu pracy opłacanych stawką 50 proc. i dwie nadgodziny – stawką 100 proc. Należne mu za ten miesiąc dodatki za nadliczbówki wynoszą 80,06 zł.

[link=http://www.rp.pl/galeria/6,1,380228.html]Wyliczenia > patrz tabela.[/link][/ramka]

[srodtytul]…i średniotygodniowego[/srodtytul]

Prawo natomiast nic nie mówi o metodzie obliczania dodatków za godziny nadliczbowe z tytułu przekroczenia średniotygodniowej normy czasu pracy (40 godzin). Problem polega na tym, że liczbę takich nadgodzin poznajemy dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego. Dodatkowo nie jesteśmy w stanie stwierdzić, w którym miesiącu one wystąpiły. Nie wiemy więc, przez liczbę godzin roboczych z którego miesiąca dzielimy podstawę wymiaru dodatków średniotygodniowych, czyli stawkę osobistego zaszeregowania w stałej kwocie miesięcznej. Resort pracy zajął w tej sprawie stanowisko, że dzielnikiem jest liczba godzin przypadających do przepracowania w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego.

[b][link=http://www.rp.pl/artykul/55812,181226_Stanowisko_Departamentu_Prawa_Pracy_MPiPS_z_20_sierpnia_2008_r__w_sprawie_obliczania_dodatku_z_tytulu_pracy_w_nadgodzinach__DPR_III_079_475_ZN_08__.html] Zobacz stanowisko Departamentu Prawa Pracy MPiPS z 20 sierpnia 2008 r. (DPR–III-079-475/ZN/08)[/link][/b]

[ramka][b]Przykład 2[/b]

Pani Jadwiga jest zatrudniona w podstawowym systemie czasu pracy, po osiem godzin dziennie od poniedziałku do piątku. Otrzymuje tylko pobory podstawowe w stałej stawce miesięcznej 1540 zł brutto. Przedstawiciele pracowników w firmie, gdzie pracuje, zgodzili się na stosowanie indywidualnych rozkładów czasu pracy i sześciomiesięcznych okresów rozliczeniowych na podstawie tzw. ustawy antykryzysowej. Pierwszy taki okres rozliczeniowy trwa od 1 października br. do końca marca 2010 r. Załóżmy, że kobieta wypracuje w tym czasie osiem godzin średniotygodniowych.

Dodatki z tego tytułu ustalamy:

- dzieląc stawkę osobistego zaszeregowania przez liczbę godzin przypadających do przepracowania w marcu 2010 r. (184 godziny)

1540 zł : 184 godziny = 8,37 zł