Zatrudnianie osób po pięćdziesiątym roku życia jest tańsze niż młodszych

Taka zasada obowiązuje od 1 lipca br. Tego dnia wprowadzono dwa rodzaje zwolnień ze składek na Fundusz Pracy (FP) i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FGŚP). Każde z nich jest adresowane do nieco innych uczestników rynku pracy.

[srodtytul]Ulga 55/60[/srodtytul]

Pierwsza ulga ma powszechny charakter. Pracodawcy nie muszą płacić od lipca składek na FP (2,45 proc. podstawy wymiaru) i FGŚP (0,1 proc. podstawy wymiaru) za pracowników, którzy ukończą 60 lat (mężczyźni) i 55 lat (kobiety). Przy wynagrodzeniu podwładnego na poziomie 4 tys. zł oznacza to miesięczną oszczędność dla szefa ok. 100 zł.

Składki na FP opłaca się za okres trwania obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych. Obowiązek ten powstaje, gdy podstawa wymiaru wynosi co najmniej minimalne wynagrodzenie, czyli obecnie 1276 zł (w przypadku pracowników w pierwszym roku pracy 80 proc. minimalnego wynagrodzenia, czyli 1020,80 zł). Od 1 lipca br. dotyczy on tylko ubezpieczonych, którzy nie osiągnęli wieku wynoszącego co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn.

Ulga przysługuje pracodawcom za zatrudnionych pracowników, którzy 55 lat (kobiety) i 60 lat (mężczyźni) skończyli przed 1 lipca, jak i za tych, którzy wiek ten ukończą już po 30 czerwca. W pierwszym wypadku pracodawcy skorzystają z niego już od lipca, natomiast w drugim od miesiąca następującego po miesiącu, w którym dana osoba ukończyła wymagany wiek. Tylko w wypadku tych, których 55. lub 60. urodziny przypadają pierwszego dnia danego miesiąca, zwolnienie z obowiązku opłacania tych składek przysługuje już od tego miesiąca.

Przy tej uldze nie ma znaczenia data zatrudnienia, liczy się wiek podwładnego, bez względu na to, czy już dawno pracuje w firmie, czy dopiero po 30 czerwca br. będzie do niej przyjęty.

Podobnie jest ze składką na FGŚP. Od lipca nie opłaca się jej za pracowników, którzy osiągnęli 55 lat (kobiety) i 60 lat (mężczyźni). Obowiązują takie same zasady, jak w wypadku składek na FP. Różnica dotyczy natomiast zakresu podmiotowego ulgi, czyli osób, za które ich płacić nie trzeba.

[srodtytul]Także przedsiębiorcy[/srodtytul]

W razie zwolnienia z obowiązku opłacania składek na FP ulgę należy odnosić do osób wymienionych w art. 104 ust. 1 pkt 1 – 3 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=F3E9A284B59394A532BEEF4DC811A756?id=269029]ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (DzU z 2008 r. nr 69, poz. 415 ze zm., dalej ustawa o promocji zatrudnienia)[/link]. Oznacza to zatem, że można z niej skorzystać w wypadku pracowników, chałupników, zleceniobiorców lub świadczących pracę na podstawie innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Co ważne ulga przysługuje również osobom prowadzącym działalność gospodarczą i opłacającym za siebie składki na ubezpieczenia społeczne.

[ramka][b]Przykład 1[/b]

Pan Andrzej ma 61 lat i prowadzi na własny rachunek niewielki sklep. Z tego tytułu opłaca za siebie pełne składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą (czyli inna osoba podlegająca ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym wymieniona w art. 104 ust. 1 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia) ma prawo do ulgi. Począwszy od składek należnych za lipiec, nie musi więc odprowadzać za siebie składek na FP. Da mu to w tym roku miesięcznie oszczędność 46,94 zł. [/ramka]

[srodtytul]Mniej uprawnionych[/srodtytul]

Do opłacania składek na FGŚP są zobowiązani przedsiębiorcy, jeśli zatrudniają choć jedną osobę fizyczną. Ulgę za tych, którzy ukończyli 55 lub 60 lat, należy odnosić do wszystkich osób objętych definicją pracownika w rozumieniu art. 10 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=C7F5E3FA737CF6B747FBA6BB38F5066F?id=183265]ustawy z 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (DzU nr 158, poz. 1121 ze zm.)[/link]. Chodzi o pozostających w stosunku pracy, chałupników, wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, a także zarobkujących na podstawie innej niż stosunek pracy na rzecz pracodawcy będącego rolniczą spółdzielnią produkcyjną, spółdzielnią kółek rolniczych lub inną spółdzielnią zajmującą się produkcją rolną.

Wprowadzona ulga w wypadku FGŚP jest obojętna z punktu widzenia osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, gdyż i tak nie płacą tej składki.

[ramka][b]Przykład 2[/b]

Firma zatrudnia na umowy o pracę panią Teresę (ma 57 lat), panią Krystynę (urodziła się 1 sierpnia 1954 r.) i pana Henryka (urodził się 15 sierpnia 1949 r.). Pracodawca za czerwiec odprowadził składki na FP i FGŚP za wszystkie te osoby. Natomiast za lipiec odprowadzi je za panią Krystynę i pana Henryka. Za sierpień tylko za pana Henryka. Od września pracodawca nie zapłaci na FP ani na FGŚP za żadnego ze swych pracowników. [/ramka]

[ramka][b]Przykład 3[/b]

Pracodawca zatrudnił 56-letnią panią Elwirę. Podpisał z nią umowę o pracę z wynagrodzeniem 2,5 tys. zł. Pracownica ukończyła już 55 lat, więc pracodawca nie nalicza od jej wynagrodzenia składek na FP i FGŚP od początku jej zatrudnienia. [/ramka]

[srodtytul] ZAOSZCZĘDZISZ, PRZYJMUJĄC NA ETAT BEZROBOTNEGO Z GRUPY 50+[/srodtytul]

[b]Firma, która podpisze umowę o pracę z pięćdziesięciolatkiem zarejestrowanym w urzędzie pracy, przez rok nie zapłaci za niego składek na FP i FGŚP.[/b]

Druga ulga (50+) ma znacznie węższy zakres i okresowy charakter. Jej celem jest zachęcanie przedsiębiorców do przyjmowania na etat starszych bezrobotnych. Przysługuje tylko w wypadku osób zyskujących status pracownika.

Na zwolnienie ze składek na FP i FGŚP mogą liczyć ci, którzy zatrudnią osoby po pięćdziesiątce zarejestrowane w urzędzie pracy. Z ulgi tej może skorzystać pracodawca, czyli jednostka organizacyjna, chociażby nie miała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudnia co najmniej jednego pracownika.

[srodtytul]Przez 12 miesięcy[/srodtytul]

Zwolnienie przysługuje, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące warunki:

- nawiązanie stosunku pracy nastąpiło 1 lipca 2009 r. lub później,

- w dniu jego nawiązania zatrudniana osoba miała/będzie miała ukończone 50 lat (jej 50. urodziny muszą przypadać najpóźniej w dniu nawiązania stosunku pracy),

- zatrudniona osoba pozostawała w ewidencji bezrobotnych powiatowego urzędu pracy przez okres co najmniej 30 dni. Okres ten należy liczyć wstecz od dnia poprzedzającego dzień nawiązania stosunku pracy.

Ta ulga ma charakter okresowy, tzn. pracodawca może z niej korzystać przez 12 miesięcy. Okres ten należy liczyć od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została zawarta umowa o pracę.

[ramka][b]Przykład 4[/b]

Przedsiębiorstwo podpisało z panią Danutą, która ukończyła 52 lata, umowę o pracę na czas nieokreślony od 1 czerwca 2009 r. Wcześniej była ona zarejestrowana jako bezrobotna w urzędzie pracy przez dwa miesiące. Pracodawca nie ma w takiej sytuacji prawa do ulgi. Przeszkodą jest to, że umowa o pracę została zawarta przed 1 lipca br. [/ramka]

[ramka] [b]Przykład 5[/b]

Firma zamierza zatrudnić pana Marka. Od sześciu miesięcy jest on zarejestrowany w urzędzie pracy jako bezrobotny. W tym roku ukończył 52 lata. Jeżeli zainteresowani podpiszą umowę 15 lipca br., to z ulgi pracodawca będzie mógł korzystać od sierpnia do lipca przyszłego roku włącznie. W tym czasie nie będzie opłacać za pana Marka składek na FP i FGŚP. [/ramka]