Ustawa z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (j.t. DzU z 2012 poz. 592
– dalej ustawa o zfśs) wprost pozwala na jego przeznaczanie na potrzeby kultury i szeroko pojętej rekreacji podwładnych.
Cele te musimy ująć odpowiednio w regulaminie zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (dalej zfśs). Jednak nie jest to wyłączne źródło, z jakiego możemy przekazywać zatrudnionym świadczenia wypoczynkowe. Sezon urlopowy to najlepsza sposobność na przedstawienie sposobu ich opodatkowania.
Wczasy pod gruszą
Finansowym świadczeniem wypoczynkowym, jakie cieszy się największym powodzeniem wśród personelu, są tzw. wczasy pod gruszą. Chodzi o dopłaty ze środków zfśs do wczasów czy innych form wypoczynku organizowanego przez rodzinę na własną rękę, np. w ośrodku wypoczynkowym, pensjonacie, gospodarstwie agroturystycznym czy na kempingu.
Musimy przy tym pamiętać, że wczasy pod gruszą to indywidualne świadczenie z zfśs, o jakie pracownik czy inny zainteresowany ubiega się, składając wniosek. Dlatego jego wysokość trzeba zróżnicować na podstawie kryterium socjalnego, a nie przyznawać każdemu uprawnionemu taką samą kwotę (wyrok Sądu Najwyższego z 16 września 2009 r., I UK 121/09; OSNP 2011/9-10/133). Takie świadczenie jest przychodem podwładnego wolnym od podatku dochodowego – do kwoty 380 zł rocznie na jednego pracownika (art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT).