Trwający sezon liczenia trzynastek w budżetówce spowodował, że sposoby ustalania wynagrodzenia za urlop szkoleniowy, okolicznościowy i inne płatne zwolnienia od pracy nabrały pierwszorzędnego znaczenia. Powinni je znać także pracodawcy ze sfery prywatnej. Wysyłają przecież swoich pracowników na urlopy szkoleniowe, dają urlopy okolicznościowe i dni na opiekę nad dzieckiem, udzielają płatnych zwolnień od pracy.
Kiedy pracodawca udziela pracownikowi urlopu szkoleniowego lub płatnego zwolnienia z części dnia pracy ze względu na naukę w formach szkolnych lub pozaszkolnych ze skierowaniem, wówczas powinien obliczyć wynagrodzenie za ten czas tak jak za urlop wypoczynkowy. Ten sposób wskazuje § 4 ust. 1 i § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia ministra edukacji narodowej oraz ministra pracy i polityki socjalnej z 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (DzU z 1993 r. nr 103, poz. 472 ze zm.). Zatem trzeba sięgnąć do §6 - 12 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 8 stycznia1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (DzU z 1997 r. nr 2, poz. 14 ze zm.), dalej rozporządzenie urlopowe.
Składniki wynagrodzenia określone w stałej stawce miesięcznej należy przyjąć w takiej wysokości, w jakiej przysługują one w miesiącu wykorzystywania urlopu. Natomiast zmienne składniki wynagrodzenia (np. prowizje, wynagrodzenie godzinowe, akordowe) -w łącznej wysokości wypłaconej pracownikowi w okresie 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu, a gdy między wysokością poszczególnych składników w kolejnych miesiącach występują znaczne wahania - w łącznej wysokości wypłaconej pracownikowi w okresie nieprzekraczającym 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu.
Z podstawy trzeba wyłączyć:
- jednorazowe lub nieperiodyczne wypłaty za spełnienie określonego zadania bądź za określone osiągnięcie, np. jednorazowe nagrody, premie uznaniowe (por. wyrok Sądu Najwyższego z 20 lipca 2000 r., IPKN17/00),