Zakup zbiornika do magazynowania paliwa jest wygodnym i praktycznym rozwiązaniem dla przedsiębiorstw prowadzących działalność przy wykorzystywaniu różnego rodzaju maszyn (np. działalność budowlana) lub środków transportu (np. działalność w zakresie usług transportowych). Tankowanie maszyn lub pojazdów odbywa się bowiem w bazie, co pozwala zaoszczędzić czas jaki byłby niezbędny do zatankowania na komercyjnych stacjach paliw. Zakup paliwa hurtowo w dużej ilości może być także korzystniejszy finansowo. Posiadanie własnego zbiornika paliwa może jednak nastręczać pewnych problemów związanych z rozliczeniem kosztów paliwa. Bilansowo paliwo to będzie bowiem najczęściej stanowiło koszt w momencie jego fizycznego przekazania do zużycia (jeżeli przyjęte w danej jednostce zasady nie stanowią inaczej). Powstaje zatem pytanie, czy takie bilansowe ujęcie kosztów paliwa determinuje również moment rozpoznania kosztów do celów podatkowych.
Pośredni związek z przychodami
W zakresie podatku dochodowego, dla oceny momentu rozliczenia kosztu podatkowego istotne jest przede wszystkim ustalenie związku występującego pomiędzy poniesieniem kosztu a możliwością wystąpienia przychodu podatkowego. W tym zakresie wyróżnia się koszty bezpośrednio związane z przychodami oraz koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, czyli tzw. koszty pośrednie.
W przypadku zakupu paliwa przeznaczanego do tankowania maszyn lub pojazdów wykorzystywanych do prowadzonej działalności gospodarczej zazwyczaj mamy do czynienia z kosztami pośrednimi. Poniesienie takich kosztów nie ma bowiem bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przez podatnika przychodach i można uznać, że jest związane z całokształtem prowadzonej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie), są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, to w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.