Jak ująć prowizję agenta w kosztach podatkowych

Tak wynika z interpretacji indywidualnej wydanej 30 listopada 2022 r. przez dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (nr 0111-KDIB1-3.4010.826.2022.1.JKU).

Wnioskodawcą była spółka prawa handlowego, której głównym przedmiotem działalności jest handel, wytwarzanie, przesyłanie oraz dystrybucja energią elektryczną. W związku z ciągłym rozwojem spółka współpracuje z agentami. Ich głównym zadaniem jest pozyskiwanie nowych klientów oraz negocjowanie bieżących kontraktów. By zmotywować agentów do skuteczniejszego pozyskiwania klientów, spółka planuje wprowadzić prowizje, których wysokość będzie ustalana na podstawie stawki prowizyjnej zależnej od wysokości masy marży w miesiącu dla umów pozytywnie zweryfikowanych przez spółkę oraz ilości pozytywnie zweryfikowanych umów, do których zawarcia doprowadził dany agent. Spółka planuje wprowadzić trzy progi, od których uzależniona będzie wysokość stawki prowizyjnej, stawka marży pozostanie zaś taka sama, a różnica w ostatecznej jej wysokości uzależniona będzie od ilości pozytywnie zweryfikowanych umów. Podstawa wynagrodzenia agentów współpracujących w ramach kontraktów B2B jest zróżnicowana. Części z nich wypłacane jest wynagrodzenie podstawowe wraz z prowizją, a części jedynie wynagrodzenie prowizyjne. Ze względu na rodzaj prowadzonej przez wnioskodawcę działalności, sposób wypłaty prowizji jest powiązany ze sposobem rozliczania kontraktów terminowych na dostawę oraz sprzedaż energii elektrycznej. W celu zmniejszenia ekonomicznego ciężaru związanego z wypłatą prowizji spółka planuje rozbić ją na trzy części, z czego pierwsza będzie wypłacana jeszcze przed uzyskaniem przychodu z danej umowy – ze środków własnych spółki. Wnioskodawca zwrócił uwagę, że pomimo powiązania wysokości pierwszej części prowizji z sumą uzyskanej marży, nie jest możliwe przypisanie otrzymywanej prowizji do konkretnego przychodu (konkretnej umowy), gdyż służy ona jedynie do ustalenia progu, na podstawie której określana jest stawka prowizyjna.