Przepisy prawa nie zabraniają zatrudniania w firmie najbliższych członków rodziny. W tych okolicznościach powstaje pytanie o możliwość zaliczania wynagrodzenia osób bliskich i płaconych za nich składek ZUS do kosztów uzyskania przychodów. Pytanie dotyczy także własnej pracy samego przedsiębiorcy.
Do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną ?– także małżonków i małoletnich dzieci wspólników (art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o PIT).
Kwota brutto
Wartość pracy – w sytuacji zatrudnienia osoby najbliższej – to wynagrodzenie brutto. Chodzi więc o wszystkie jego składniki, a więc m.in. składki na ubezpieczenie społeczne opłacane ze środków pracownika, składki na ubezpieczenie zdrowotne, zaliczkę na podatek i faktycznie wypłaconą pensję. Tak więc pensja brutto małżonka i małoletnich dzieci nie jest kosztem uzyskania przychodu. Kosztem podatkowym nie może być również wartość własnej pracy podatnika.
Mąż i syn w załodze
Spółka cywilna ma trzech wspólników. Na umowę o pracę został w niej zatrudniony małżonek jednego ze wspólników oraz pełnoletni syn drugiego ?z nich. Czy wynagrodzenie małżonka oraz dorosłego dziecka jest kosztem uzyskania przychodu spółki?
Spółki niemające osobowości prawnej, a więc m.in. spółki cywilne i spółki jawne, nie są podatnikami podatku dochodowego. Podatnikami są natomiast ich wspólnicy. Przychody z tytułu udziału ?w takiej spółce określa się proporcjonalnie do przysługującego wspólnikowi prawa w udziale w zysku (art. 8 ust. 1 ustawy o PIT). Wobec tego koszty uzyskania przychodu również należy rozpatrywać jako koszty poszczególnych wspólników, a nie spółki jako całości, i rozliczyć proporcjonalnie do udziału ?w zysku spółki.