Co do zasady, upusty udzielone kontrahentowi przez sprzedającego bądź dostawcę usług nie stanowią dla niego nieodpłatnego świadczenia. Obniżka ceny dla klientów, niezależnie od tego, czy są to już stali kontrahenci, czy też osoby, które dopiero dzięki programowi rabatów mają się związać z firmą, uznawana jest za realizację zasady swobody umów. Nie powoduje zatem konieczności rozpoznania przychodu do opodatkowania.
Jednak w przypadku, gdy programem lojalnościowym są objęci pracownicy, pojawiają się wątpliwości, czy zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, który bardzo szeroko definiuje przychód pracowniczy, nie należałoby rabatu uznać za korzyść materialną podlegającą opodatkowaniu.
Jeśli grono beneficjentów korzystających z programu nie będzie ograniczone wyłącznie do pracowników, to orany zgodnie przyznają, że przychód u pracownika nie powstanie (np. interpretacja Izby Skarbowej w Warszawie z 1 grudnia 2010 r., IPPB2/415-789/10-4/MK).
Dla kwalifikacji świadczenia decydująca jest okoliczność, że może je otrzymać wyłącznie pracownik, a nie inne osoby niezwiązane z pracodawcą. Jeśli zatem pracownik otrzyma upust w ramach danego programu lojalnościowego jak samo jak każdy inny klient, taka korzyść jest neutralna podatkowo.
