Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w najnowszej interpretacji z 4 września 2012 r. (IPTPP3/443A-99/12-3/BJ) zajął stanowisko w sprawie rozliczenia niedoborów węgla. Była to odpowiedź na pytanie jednej z elektrociepłowni. Spółka wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i dystrybucji energii cieplnej. Magazynuje węgiel w ogrodzonych i monitorowanych składach opałowych, z których trafia on do kotłowni. Przynajmniej raz w roku przeprowadzone są inwentaryzacje.
Przez to, że węgiel jest składowany na terenie otwartym, jest narażony na działanie czynników atmosferycznych, jak opady deszczu i śniegu oraz zmiany temperatury. Przy deszczowej pogodzie chłonie wilgoć i zwiększa masę, a przy słonecznej wysycha i ją traci.
Spółka tłumaczy, że oddziaływanie tych czynników powoduje zmianę ciężaru właściwego a tym samym zmianę kaloryczności, co wpływa na niedokładne ustalenie ilości węgla wydanego do produkcji energii cieplnej, pomimo jego ważenia.
Definicja zużycia
Zdaniem elektrociepłowni stwierdzone w wyniku inwentaryzacji niedobory wyrobów węglowych, które uznaje jako niezawinione, są zwolnione z opodatkowania podatkiem akcyzowym na podstawie art. 31 a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, gdyż brakujące na składzie ilości wyrobów węglowych zostały faktycznie zużyte na cele opałowe.
Dyrektor izby zakwestionował jednak to stanowisko. Przypomniał, że zgodnie z art. 31a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane m.in. w procesie produkcji energii elektrycznej. Warunkiem zwolnienia jest ich faktyczne zużycie paliwa na cele wymienione w tym przepisie.
