Do pierwszej grupy zaliczane są badania wstępne, okresowe oraz kontrolne, wskazane w art. 229 kodeksu pracy.
Jak stwierdziła Izba Skarbowa w Łodzi w interpretacji z 22 listopada 2011 r. (IPTPP1/443-685/11-2/MW), „wykonywanie badań z zakresu medycyny pracy stanowi integralną część opieki medycznej nad pacjentem, bez której nie może być mowy o ochronie, utrzymaniu bądź przywróceniu jego zdrowia. Tym samym usługi świadczone przez wnioskodawcę, mające na celu zapobieganie i wykrywanie chorób, a także monitorowanie stanu zdrowia pracowników, zawierają się w pojęciu opieki medycznej w rozumieniu cyt. art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy”.
Stanowisko to jest powszechnie akceptowane przez organy podatkowe (zob. np. interpretacje Izb Skarbowych w Katowicach z 1 czerwca 2011 r., IBPP4/443-368/ 11/AŚ, i w Łodzi z 16 czerwca 2011 r., IPTPP1/443-20/11-4/IG).
To nie profilaktyka
Do drugiej grupy należą wszelkie badania dodatkowe wymagane przez pracodawców w celu zatrudnienia danej osoby (np. jako pracownika ochrony, osobę pracującą na wysokościach, kierowcę).
Organy podatkowe są zdania, że jeżeli ich przeprowadzenie ma służyć wydaniu zaświadczenia lub opinii medycznej na temat danej osoby, to takie czynności nie są objęte zwolnieniem z VAT, gdyż ich celem nie jest profilaktyka zdrowotna, a jedynie pomagają w podjęciu jakiejś decyzji lub kwalifikacji danej osoby.
