Zdaniem NSA jeśli obowiązek uiszczania przez najemcę opłat dodatkowych wynika z umowy najmu, to są one de facto elementem czynszu. NSA 31 maja 2011 wydał kolejny wyrok związany z opodatkowaniem VAT usługi najmu (I FSK 740/10). Orzekł, że – co do zasady – zarówno czynsz, jak i refakturowane na najemcę media powinny być opodatkowane taką samą stawką.
Analogiczne stanowisko zajmują organy podatkowe, np. Izba Skarbowa w Warszawie w odpowiedzi z 17 maja 2011 (IPPP1-443-339/11-4/EK).
Wynika z niej, że jeśli „wynajmujący zawiera umowę na dostawę energii elektrycznej, dostawy wody, dostawy gazu, wywóz odpadów, odprowadzanie ścieków do nieruchomości będącej przedmiotem najmu, nie może kosztów dostawy tych mediów przenieść bezpośrednio na najemcę.
Tym samym ponoszone przez wynajmującego wydatki (gdy korzystający z lokalu nie ma zawartej umowy bezpośrednio z dostawcą mediów) stanowią wraz z czynszem obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, z tytułu świadczenia usług najmu na rzecz najemców. Należy przy tym wskazać, że usługi te opodatkowane będą według zasad właściwych dla świadczonych usług najmu lokali”.
Co ciekawe, w przypadku usług telekomunikacyjnych organ podatkowy stwierdził, że są one świadczeniem samodzielnym i odrębnym od usługi najmu. Przesądziło to, że wprawdzie usługi telekomunikacyjne towarzyszą korzystaniu z najmowanego obiektu, ale nie są niezbędne do korzystania z tego obiektu.
Uznanie danego świadczenia za element czynszu powoduje, że nie tylko stawka podatku, ale również moment powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu do refakturowanych kwot należy ustalić według zasad właściwych dla usługi podstawowej (tj. najmu lub leasingu).
