Przy okazji zmiany ustawy o VAT, która wejdzie w życie 1 kwietnia 2011 r. (DzU nr 64 poz. 332), ustawodawca rozstrzygnął, że w pierwszym kwartale abonamenty pakiety medyczne również nie były obciążone VAT. Wydaje się jednak, że zamiast pomóc podatnikom, wprowadził niepotrzebne zamieszanie.
Chodzi o art. 6 nowelizacji z 18 marca 2011. Mówi on, że od 1 stycznia do do 31 marca 2011 r.podatnik może stosować m.in. zwolnienie, o którym mowa w dodanym od 1 kwietnia art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.
Przepis ten mówi, że zwolnione z VAT jest świadczenie usług, o których mowa w art. 43 pkt 18 i 19 (ochrony zdrowia), jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika od podmiotów uprawnionych (m.in. zakłady opieki medycznej, lekarzy) we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej.
Czy decyduje podatnik
Intencją ustawodawcy prawdopodobnie było zakończenie sporów o to, czy w pierwszym kwartale refakturowanie kosztów pakietów medycznych przez firmę na pracowników było obciążone 23-proc. stawką. Problem w tym, że w związku z art. 6 nowelizacji pojawiają się kolejne wątpliwości.
Po pierwsze ustawodawca zastosował sformułowanie „podatnik może zastosować zwolnienie”. Czy to znaczy, że pracodawca ma wybór w tym zakresie, tzn. ma prawo doliczyć do refakturowanych wydatków VAT lub zastosować zwolnienie? Z brzmienia przepisów tak wynika. Warto jednak zauważyć, że dyrektywa VAT nie przewiduje możliwości wyboru stawki przez podatnika.