Okularów korekcyjnych nie wrzucisz w koszty firmy

Zakup okularów korekcyjnych ze względu na konieczność ochrony wzroku zaspokaja osobiste potrzeby podatnika. Takie wydatki fiskus wyłącza z kosztów działalności gospodarczej. Przedsiębiorca i tak musiałby je ponieść, nawet gdyby firmy nie prowadził.

[srodtytul]Koszty podatkowe[/srodtytul]

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła, z wyjątkiem wymienionych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT).

Przyjmuje się zatem, że kosztami podatkowymi są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z założonym biznesem, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Są to zarówno koszty bezpośrednio, jak pośrednio związane z uzyskanymi przychodami.

O tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje przedsiębiorca. To na nim spoczywa ciężar wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą.

[srodtytul]Wydatek osobisty...[/srodtytul]

Z interpretacji organów podatkowych wynika, że [b]na ogół nie pozwalają one na zwiększanie kosztów podatkowych o wydatki na okulary korygujące wzrok przedsiębiorcy, gdyż nie jest to wydatek zapewniający uzyskanie bądź zwiększenie przychodów z działalności gospodarczej[/b].

Przykładowo w [b]piśmie z 16 marca 2007 r. (IA-415/201/2006) Urząd Skarbowy Łódź-Polesie[/b] odpowiedział na pytanie podatnika świadczącego w ramach własnej firmy usługi taxi, handlu detalicznego i pośrednictwa ubezpieczeniowego. Argumentował on, że bez okularów korekcyjnych nie może prowadzić samochodu służącego do przewozu osób, ze względu na pogłębiającą się wadę wzroku.

Urząd stwierdził, że wydatki na ochronę zdrowia należą do wydatków o charakterze osobistym. Bezpośrednim ich celem jest ochrona wzroku, a nie osiągnięcie przychodów z działalności gospodarczej. Konieczność korzystania z okularów ze względu na stan zdrowia (także przy wykonywaniu działalności) nie uzasadnia zaliczenia wydatku na ich zakup do kosztów uzyskania przychodów.

Urząd dodał, że „określone w przepisach podatkowych warunki ponoszenia obowiązków podatkowych są warunkami obiektywnymi i bez wpływu na ich ustawowy zakres pozostaje indywidualna życiowa (zdrowotna) sytuacja podatnika”.

[srodtytul]...i bez związku z działalnością[/srodtytul]

Także [b]Izba Skarbowa w Poznaniu Ośrodek Zamiejscowy w Pile w decyzji z 10 kwietnia 2006 r. (P1-D-4117-3/I/06)[/b] odmówiła podatniczce lekarce zaliczenia w koszty podatkowe zakupu okularów ze szkłami korekcyjnymi i powłoką antyrefleksyjną. Podatniczka tłumaczyła, że zakup szkieł jest jej niezbędny do wykonywania pracy przy komputerze oraz czytania literatury fachowej. Bez okularów nie mogłaby prowadzić działalności zawodowej.

Izba stwierdziła jednak, że „w sytuacji zaistnienia wady wzroku czy też jej pogłębiania się osoba fizyczna jest zmuszona do poczynienia zakupu okularów z odpowiednimi szkłami niezależnie od tego, czy prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie prowadzi. Zakup ten nie jest podyktowany i wymuszony prowadzoną przez podatniczkę działalnością gospodarczą nawet wówczas, gdy podatnik korzysta z komputera prowadząc dokumentację księgową”.

[srodtytul]Czasem jednak można[/srodtytul]

Bardziej wyrozumiały był natomiast [b]Urząd Skarbowy w Grudziądzu. W interpretacji z 18 stycznia 2007 r. (USIII/415-70/ 170/06)[/b] pozwolił zaliczyć do kosztów działalności gabinetu stomatologicznego wydatki na badanie wzroku lekarki oraz zakup specjalnych okularów korekcyjnych.

Uzasadniała ona, że ze względu na specyfikę wykonywanych usług, dla ochrony oczu i wymogów higienicznych, zmuszona jest używać specjalnych okularów, które ochraniają oczy przed dostaniem się szczątków borowanych zębów oraz są jednocześnie przystosowane do doczepienia masek ochronnych na twarz.

Ponadto podała, że z uwagi na wadę wzroku musi mieć soczewki korekcyjne specjalne do wykonywania prac stomatologicznych oraz złożyła oświadczenie, że zakupione okulary i soczewki służą jej tylko do pracy w gabinecie.