Wraz z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej prawo unijne stało się częścią polskiego porządku prawnego. W konsekwencji nieterminowa, niewłaściwa lub niepełna implementacja unijnych dyrektyw uprawnia obywateli (osoby prawne, inne podmioty) państwa członkowskiego do bezpośredniego powoływania się na ich przepisy.
Naszym zdaniem są podstawy, aby sądzić, że niepełna implementacja miała miejsce w odniesieniu do dyrektywy Rady z 23 lipca 1990 r. (nr 90/434/EWG) w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w razie łączenia, podziałów, wydzieleń, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich. Jej celem jest zapewnienie neutralności podatkowej transakcji restrukturyzacyjnych (łączenie, podział, wydzielenie, wniesienie aktywów i wymiana udziałów) z udziałem spółek z różnych państw członkowskich.
Dyrektywa ta umożliwia odroczenie momentu opodatkowania ewentualnie uzyskanych dochodów (zysków kapitałowych) do chwili odpłatnego zbycia udziałów (akcji) restrukturyzowanych spółek (w transakcji innej niż transakcje restrukturyzacyjne, np. sprzedaży).
Definiuje wymianę udziałów jako operację, w której spółka:
Zasada neutralności podatkowej jest realizowana poprzez zwolnienie z podatku dochodów (zysków kapitałowych) udziałowców (akcjonariuszy) wnoszących posiadane udziały w spółce nabywanej do spółki nabywającej w zamian za udziały (akcje) tej ostatniej.