Wolno zaskarżyć niekorzystne rozstrzygnięcia fiskusa

Odwołanie należy wnieść w ciągu 14 dni od otrzymania niekorzystnej decyzji. Na przygotowanie zażalenia czasu jest mniej. Podatnik musi zrobić to w ciągu siedmiu dni od jego otrzymania. Odwołania wnoszone są od decyzji, zażalenia zaś od postanowień.

[srodtytul]Pismo pisze strona[/srodtytul]

[link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=582ECDA0581859658EA2BD1E83B507D8?n=1&id=176376&wid=328885]Ordynacja podatkowa[/link] mówi, że stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik (przedsiębiorca), płatnik, inkasent lub ich następca prawny, a także osoby trzecie, o których mowa w art. 110 – 117a (m.in. członek rodziny podatnika, wspólnik spółki cywilnej), które z uwagi na swój interes prawny żądają czynności organu podatkowego, do której czynność organu podatkowego się odnosi lub której interesu prawnego działanie organu podatkowego dotyczy.

Stroną w postępowaniu podatkowym może być również osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej – jeśli zgodnie z przepisami prawa podatkowego przed powstaniem obowiązku podatkowego ciążą na niej szczególne obowiązki lub zamierza skorzystać z uprawnień wynikających z tego prawa.

[b]Ale uwaga![/b] Nie każdy może wnieść skutecznie środek zaskarżenia.

[b]NSA w wyroku z 2 marca 2000 r. (I SA/Gd 9/99) orzekł, że wspólnik spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (podatnika) nie ma legitymacji do wniesienia odwołania od decyzji, której adresatem jest ta osoba prawna. [/b]

Sam interes faktyczny wspólnika w korzystnym dla spółki określeniu jej zobowiązania podatkowego nie kreuje po stronie wspólnika legitymacji do wniesienia odwołania.

[srodtytul]Konieczne wymogi formalne[/srodtytul]

Pisząc czy to odwołanie, czy zażalenie, należy pamiętać o przestrzeganiu wymogów formalnych.

Odwołanie jest również podaniem, które ma zawierać określone w ustawie elementy (art. 222). Przepisy postępowania odwoławczego nie regulują kwestii braku elementów podania, toteż wykorzystując art. 235 ordynacji podatkowej, należy tu odpowiednio zastosować przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji, czyli art. 169.

Podobnie będzie z zażaleniem. Oba pisma musimy wnieść do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który decyzję lub postanowienie wydał. Od decyzji naczelnika urzędu skarbowego będziemy odwoływali się zatem do dyrektora izby skarbowej. Jeśli jednak w pierwszej instancji decyzję wydaje izba skarbowa, odwołanie rozpatrzy ona.

Z ordynacji podatkowej wynika bowiem, że jest organem odwoławczym od wydanych przez nią decyzji. Te same zasady będą dotyczyły, na mocy art. 239 ordynacji podatkowej, zażalenia. Przepis ten mówi bowiem, że w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.

Przestrzeganie wymogów formalnych jest bardzo istotne. W pierwszej bowiem kolejności, gdy tylko nasze pismo trafi do organu podatkowego, to one są badane. Ich dochowanie jest warunkiem merytorycznego rozpatrzenia zarzutów podatnika przeciwko decyzji organu podatkowego.

[srodtytul]Jeśli nie samemu, to potrzebne umocowanie[/srodtytul]

Nie zawsze podatnik składa odwołanie albo zażalenie sam. Często robią to pełnomocnicy, zwłaszcza w przypadku spółek (ale też i jednoosobowej działalności). Konieczne jest wtedy odpowiednie umocowanie osoby podpisującej dokument odwołania albo zażalenia.

Jeśli organ podatkowy stwierdzi brak odpowiedniej reprezentacji, może wezwać podatnika do uzupełnienia braków formalnych przez złożenie dodatkowych podpisów. Podatnik powinien zrobić to w ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Niezachowanie tego terminu skutkuje pozostawieniem odwołania bez rozpatrzenia. W takim wypadku podatnik nie będzie już uprawniony, ze względów czysto formalnych, do dochodzenia swoich racji w dalszym postępowaniu podatkowym.

[srodtytul]Trzeba dochować terminu[/srodtytul]

Równie ważne jak wymogi formalne jest też dochowanie terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia.

[b]Odwołanie musimy wnieść w ciągu 14 dni. Termin ten liczymy od dnia doręczenia decyzji. Obliczając go, nie uwzględniamy jednak dnia, w którym decyzję otrzymaliśmy.[/b]

Jeśli w tym czasie prześlemy pismo do niewłaściwego organu (czyli zamiast do urzędu skarbowego do izby), termin będzie zachowany. Przepisy ordynacji zakładają bowiem, że pismo wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu uważa się za wniesione z jego zachowaniem.

Tak samo będzie z zażaleniem. W tym jednak wypadku termin wynosi siedem dni.

Oba pisma możemy wysłać listem poleconym. Możemy też doręczyć je osobiście. Warto jednak wtedy postarać się o potwierdzenie ich wniesienia, prosząc urzędnika, aby na jednym z nich przybił pieczątkę z datą.

[srodtytul]Trzeba wskazać nieprawidłowości[/srodtytul]

W odwołaniu musimy przedstawić zarzuty przeciw decyzji. Będą to wszystkie uchybienia, które powodują, że wydana decyzja narusza przepisy prawa materialnego albo dotyczące postępowania. Możemy się zatem powołać m.in. na błędną interpretację lub niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego czy brak naszego udziału w postępowaniu, jeśli ma to wpływ na rozstrzygnięcie organu podatkowego, itp.

W odwołaniu musimy określić istotę i zakres żądania. A więc stwierdzić, czego oczekujemy od izby skarbowej w związku z decyzją urzędu skarbowego: jej uchylenia, zmiany czy ponownego rozpatrzenia sprawy.

Również w zażaleniu musimy napisać, dlaczego wnosimy o uchylenie postanowienia wydanego przez urzędników.

[b]W odwołaniu dodatkowo musimy jeszcze wskazać dowody uzasadniające nasze żądanie[/b], a więc wszystko to, co pozwoli zweryfikować prawdziwość naszych twierdzeń. Mogą to być dokumenty, możemy też wnioskować o powołanie świadków, przeprowadzenie oględzin itp.

Trzeba jednak pamiętać, że wystarczy jedynie wskazać dowody, a nie je przedstawiać. Strona winna wskazać dowody, które mogą posłużyć do ustalenia prawdy obiektywnej, ale nie musi ich przedkładać.

[srodtytul]Inne ważne elementy[/srodtytul]

W odwołaniu oraz zażaleniu nie może też zabraknąć, jak w każdym innym piśmie kierowanym do fiskusa, oznaczenia organu odwoławczego, do którego kierujemy pismo (a więc właściwa miejscowo izba skarbowa), oraz tego organu, który wydał niekorzystną dla nas decyzję lub postanowienie (właściwy urząd skarbowy).

Musimy też podać nasze dane (imię, nazwisko, adres, NIP).