Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 30 marca 2016 r. (I SA/Kr 223/16).
Spółka zamierza wprowadzić politykę wynagrodzenia premiowego, w postaci kuponów bonusowych oraz akcji fantomowych, dla osób zajmujących kluczowe stanowiska kierownicze. Wynagrodzenie z tego tytułu ma charakter zmienny i niepewny, a warunki jego otrzymania i wysokości określone są w odrębnej umowie. Zarówno akcje, jak i kupony są pochodnymi instrumentami finansowymi, jednak nie powodują żadnych uprawnień korporacyjnych po stronie ich posiadaczy, a możliwość ich sprzedaży jest ograniczona. Zdaniem spółki przychód z tytułu kuponów bonusowych powstaje w momencie ich realizacji i jest kwalifikowany jako przychód z kapitałów pieniężnych.
Organ podatkowy w interpretacji IBPB-2-2/4511-400/15/MMA podzielił stanowisko spółki co do momentu powstania przychodu, jednak nie zgodził się z jego kwalifikacją. Zdaniem organu czynnikiem dyskwalifikującym takie stanowisko jest brak spełnienia przesłanek z art. 3 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi z powodu ograniczenia zbywalności kuponów bonusowych. Zdaniem organu ostateczna kwalifikacja przychodu wynika z art. 20 ustawy o PIT („inne źródła"), gdyż powstaje z tytułu umowy niebędącej podstawą stosunku pracy. Dodatkowo organ zwrócił uwagę, że w polskim reżimie prawnym brak jest definicji pojęcia „zbywalność". Wobec tego organ powołał się na rozporządzenia Komisji (Europejskiej) nr 1287/2006.
Rozpatrując skargę spółki na powyższą interpretację, WSA podzielił stanowisko organu. W uzasadnieniu wyroku sąd podkreślił, że wykładnia systemowa, zewnętrzna, dokonana w kontekście rozporządzenia Komisji nie pozwala na uznanie kuponów bonusowych za inne zbywalne prawa majątkowe. Za dodatkową przesłankę uzasadniającą takie rozstrzygnięcie przyjął to, że podstawą przychodu jest kontrakt cywilny.
—Hubert Artur Szyszczyński, współpracownik zespołu zarządzania wiedzą podatkową firmy Deloitte