Exit tax: Fiskus mówi „do widzenia”, ale każe się rozliczyć
SPIS TREŚCI
Niniejszy artykuł stanowi czwartą część cyklu „Reorganizacja bez granic: Podatkowa mapa pułapek i szans”. Pierwszy artykuł z tego cyklu pt. „Co zrobić, gdy spółka za granicą bardziej przeszkadza niż pomaga” został opublikowany 11 sierpnia, drugi – „Podatek u źródła – jeden ruch w grupie, konsekwencje dla wszystkich” – 25 sierpnia, trzeci – „Test rzeczywistej działalności w reorganizacji – substancja czy pozór” – 1 września.
Podatek od dochodów z niezrealizowanych zysków, potocznie określany jako exit tax, funkcjonuje w polskim systemie prawnym od maja 2019 r. Przepisy o exit tax stanowią implementację unijnej dyrektywy ATAD, zawierającej przepisy przeciwdziałające praktykom unikania opodatkowania. Zasadniczym celem tej daniny jest opodatkowanie w Polsce niezrealizowanych jeszcze zysków kapitałowych w związku z przeniesieniem przez podatnika aktywów do innego państwa lub zmianą rezydencji podatkowej, co skutkowałoby utratą przez Polskę prawa do opodatkowania dochodów efektywnie wypracowanych w czasie podlegania krajowej jurysdykcji podatkowej. Podatek ten dotyczy zatem takich rodzajów przeniesienia aktywów lub zmiany rezydencji podatnika, które wiążą się z faktyczną utratą przez państwo prawa do opodatkowania tych dochodów.
Zyskaj dostęp do rzetelnych analiz, opinii ekspertów i kluczowych prognoz gospodarczych. Poznaj fakty, które kształtują biznes, prawo oraz społeczeństwo.
Buduj swoją przewagę. Subskrybuj profesjonalne treści publikowane wyłącznie w pro.rp.pl.
