Bank oferuje klientom karty płatnicze debetowe i kredytowe. Umożliwia im też przeprowadzanie transakcji przy ich użyciu w bankomatach i terminalach płatniczych. W celu prawidłowego rozliczania transakcji przeprowadzonych za pośrednictwem kart, bank korzysta m.in. z usług dwóch wyspecjalizowanych podmiotów (B i C) umożliwiających przeprowadzenie rozliczeń finansowych. Z tytułu nabycia tych usług rozpoznaje import usług i rozlicza VAT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. Kontrahenci są międzynarodowymi organizacjami zarządzającymi systemem płatniczym, zrzeszającymi liczne instytucje finansowe, w tym banki wydające karty sygnowane. Po ich szczegółowym opisaniu bank zapytał, czy usługi kupowane od tych kontrahentów korzystają ze zwolnienia z VAT.
Fiskus zgodził się, że część czynności korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 13 ustawy o VAT. Zaliczył do nich te, które jego zdaniem mają bezpośredni wpływ na fizyczne przekazanie środków pieniężnych (przetwarzanie transakcji polegające na jej przeprocesowaniu pomiędzy uczestnikami rozliczeń, przeprowadzanie autoryzacji, przeprowadzanie codziennych rozliczeń pomiędzy uczestnikami systemu, np. wypłat z bankomatów, płatności za towary i usługi przy użyciu kart). Pozostałe usługi, czyli sporządzanie raportów rozliczeniowych, przesyłanie plików z danymi o operacjach finansowych i transmisję plików, fiskus uznał za czynności czysto techniczne i odmówił im prawa do zwolnienia.
Bank zaskarżył interpretację i wygrał. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu fiskus błędnie uznał, że część usług nabywanych od kontrahentów, m.in. sporządzanie raportów i przesyłanie plików, w ogóle nie może korzystać ze zwolnienia. Nie zgodził się też, że w sprawie nie występuje usługa złożona. W ocenie WSA wszystkie usługi opisane we wniosku są usługą kompleksową związaną z transakcjami płatniczymi, które podlegają zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT. Sąd przypomniał, że przepis ten zwalnia od podatku usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług.
Po gruntownej analizie orzecznictwa krajowego i unijnego sąd podkreślił, że usługi wskazywane przez bank są integralnym elementem transakcji płatniczych. Zarówno autoryzacja i przetwarzanie transakcji, jak i transmisja plików, przesył plików z danymi o operacjach i sporządzanie raportów są elementami transakcji płatniczych. Celem banku jest bowiem prawidłowe rozliczenie transakcji realizowanych przy użyciu kart płatniczych.
Zdaniem sądu transmisja plików, przesył plików z danymi o operacjach czy sporządzanie raportów, uznane przez fiskusa za czynności techniczne, są charakterystyczne, typowe i niezbędne do świadczenia usług zwolnionych – transakcji płatniczych. A zatem podlegają zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 w zw. z art. 43 ust. 13 ustawy o VAT.
