Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 stycznia 2014 r. ?(II FSK 210/12).
Spółka prowadząca działalność ?w zakresie wytwarzania energii podjęła decyzję o konsolidacji. Proces przejęcia będzie się wiązał ?z wieloma wydatkami, które musi ponieść spółka. Są to np. wydatki na doradztwo biznesowe i prawne, na analizy finansowe, a także na opłaty notarialne i skarbowe. W związku ?z tym spółka zwróciła się do organu podatkowego z pytaniem, czy takie wydatki będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Jej zdaniem tak, ponieważ ustawodawca nie wymienia ich w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT określającym negatywny katalog kosztów. Co istotne, w ocenie spółki, art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT nie ma w tej sprawie zastosowania, ponieważ koncentracja kapitału była jedynie skutkiem ubocznym, a nie celem fuzji.
Organ podatkowy nie zgodził się ?z tym stanowiskiem. Uznał, że skoro w wyniku konsolidacji cały majątek spółki przejmowanej zostanie przeniesiony na spółkę przejmującą, to dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego. Wydatki poniesione na ten cel nie będą mogły być uznane za koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT. Na tę interpretację spółka wniosła skargę, w wyniku której WSA w wyroku z 12 października 2011 roku (I Sa/Łd 1097/11) uchylił interpretację organu, zgadzając się ?z jego stanowiskiem jedynie częściowo: wydatki bezpośrednio powiązane i warunkujące podwyższenie kapitału, np. opłaty notarialne, sądowe, podatek od czynności cywilnoprawnych, nie mogą być uznane za koszt podatkowy. Z kolei inne wydatki – na doradztwo i pomoc prawną – można uznać za koszty pośrednie. Zarówno spółka, jak i organ wniosły skargę kasacyjną.
NSA oddalił obie skargi, zgadzając się ze stanowiskiem WSA. Stwierdził, że jedynie takie wydatki, które mogą być zakwalifikowane wyłącznie, lub także, jako wydatki na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodu, są kosztami pośrednimi.
—Amelia Sawerska, współpracowniczka ?Zespołu Zarządzania ?Wiedzą Podatkową firmy Deloitte