Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną fiskusa, który odmówił spółce prawa do wystawienia uproszczonej zbiorczej faktury korygującej.
We wniosku o interpretację podatniczka wyjaśniła, że w celu uatrakcyjnienia sprzedaży stosuje różnego rodzaju cenowe propozycje polepszenia oferty, w tym udziela rabatów. Odbywa się to poprzez wystawienie faktury korygującej, w której obniża się cenę jednostkową netto wyrobów, a także zmniejsza się wartość netto VAT.
Korekty tej dokonuje się zgodnie z § 13 ust. 2 rozporządzenia ministra finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od VAT. Spółka podała, że często, udzielając rabatu, nie obejmuje nim całości dostaw do danego kontrahenta.
W ocenie firmy obowiązek zawierania w zbiorczej fakturze korygującej danych z faktury pierwotnej jest szczególnie uciążliwy. Dlatego chciałaby zamiast zwykłych wystawiać korekty zbiorcze uproszczone, tj. bez referencji do danych zawartych w fakturach korygowanych (§ 13 ust. 2a rozporządzenia z 2008 r.; od 1 kwietnia 2011 r. analogiczne regulacje znajdują się w rozporządzeniu z 28 marca 2011 r. – odpowiednio w § 13 ust. 3 i 4).
Fiskus odpowiedział, że w jej wypadku nie ma takiej możliwości. Podkreślił, że warunkiem korekty w formie takiej, jakiej chce spółka, jest to, aby dotyczyła wszystkich dostaw towarów lub usług dla jednego odbiorcy w danym okresie.
