Korekta faktury nie wpływa na datę powstania przychodu

Tak orzekł WSA w Warszawie w wyroku z 25 czerwca 2013 r. (III SA/Wa 3218/12).

Spółka budowlana zawarła z kontrahentem umowę najmu szalunków na potrzeby budowy stadionu Euro 2012. Strony aneksem zmieniły ją, wprowadzając zasadę wyłączności dostaw oraz obniżając miesięczne stawki najmu. Zastrzegły jednocześnie, że w razie złamania przez kontrahenta wyłączności aneks traci moc.

Po wizytach pracowników spółki na budowie stwierdzono złamanie zasady wyłączności, a po zebraniu całego materiału dowodowego firma wystosowała pismo wskazujące dzień 10 lipca 2010 r. jako pierwszy dzień jej złamania i wystawiła faktury korygujące. W takiej sytuacji powstało pytanie, z jaką chwilą powinno się wykazać z nich przychód.

Zdaniem spółki powinien on zostać wykazany z chwilą wystawienia faktur korygujących, gdyż zostały wystawione wskutek niezgodnego z postanowieniami umownymi zachowania się kontrahenta. Spółka nie mogła wiedzieć w momencie wykazywania pierwotnego przychodu o tym, że w ostatecznym rozrachunku uzyskany przychód będzie wyższy.

Organ podatkowy nie zgodził się z tym stanowiskiem. Podkreślił, że faktura korygująca nie dokumentuje odrębnego zdarzenia gospodarczego, lecz odnosi się ściśle do stanu zaistniałego w przeszłości. Jej punktem odniesienia jest zatem faktura pierwotna. Spółka zaskarżyła interpretację.

Sąd oddalił skargę spółki, uznając, że skoro w ustawie o CIT nie określono żadnych terminów dotyczących korekty wartości przychodu podatkowego w danym okresie rozliczeniowym, to nie ma podstaw, aby przyjmować, że dla określenia momentu powstania obowiązku podatkowego znaczenie miały okoliczności związane z wystawieniem faktury korygującej.

Bez względu na przyczynę jej wystawienia korekta wielkości przychodu powinna być rozliczana w okresie rozliczeniowym, w którym został już ujęty przychód należny, a nie w dacie wystawienia faktury korygującej. Argument, że okoliczność powodująca zwiększenie przychodu powstała po dacie wystawienia faktur pierwotnych, jest nieistotny.

—Rafał Snarski współpracownik Zespołu Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte

Krystian Bortlik menedżer w Dziale Doradztwa Podatkowego firmy Deloitte (biuro w Katowicach)

Komentuje Krystian Bortlik, menedżer w Dziale Doradztwa Podatkowego firmy Deloitte (biuro w Katowicach)

Zagadnienie korekty przychodów, podobnie jak i kosztów uzyskania przychodów, było w ostatnim czasie przedmiotem wielu rozstrzygnięć sądów administracyjnych oraz organów podatkowych.

Na ich podstawie można stwierdzić, że w tym zakresie ukształtowała się zasadniczo jednolita wykładania, zgodnie z którą moment rozpoznania przychodu należnego nie podlega modyfikacjom w związku z wystawieniem faktur korygujących, które wpływają jedynie na jego wysokość.

Analogicznie, zachowując zasady rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów, w orzecznictwie powielane jest stanowisko wskazujące, że właściwy moment rozpoznawania ich dla celów podatku dochodowego jest niezmienny, faktury korygujące koszty wpływają jedynie na ich wysokość.

Komentowany wyrok wpisuje się zatem w dominujące stanowisko prezentowane przez praktykę. Jest to przede wszystkim konsekwencja braku przepisów traktujących o momencie rozpoznania przychodów podatkowych i kosztów uzyskania wynikających z faktur korygujących. Podatnicy powinni zatem w tym zakresie stosować „podstawowe" przepisy dotyczące ujmowania przychodu należnego oraz kosztów uzyskania przychodów.

Ewidentny brak przepisów powoduje daleko idące trudności w obrocie gospodarczym. Zgodnie bowiem z komentowanym wyrokiem podatnik każdorazowo zobowiązany jest do odpowiedniej korekty, często wiążącej się z koniecznością skorygowania zeznania rocznego.

Co ciekawe, WSA w Warszawie nie odniósł się do przyczyn korekty, tzn. nie wykazywał, że podatnik mógł przewidzieć okoliczność konieczności korekty przychodów i tym samym przedmiotowa korekta nie była od niego niezależna.

Pogląd wyrażany jakiś czas temu w praktyce, stosownie do którego rozpoznanie korekty przychodów (ale i kosztów podatkowych) zależy od zdarzeń leżących po stronie podatnika, tzn. takich, których wystąpienie podatnik mógł przewidzieć (i odnoszenie korekty wstecz) albo od niego niezależnych (i rozpoznawanie korekty w okresie wystawienia faktur korygujących), nie był przedmiotem rozstrzygnięcia sądu. W tym zakresie trudno zresztą polemizować ze stanowiskiem sądu, gdyż brak jest przepisów uzależniających ujęcie korekt od ich przyczyn.