W konsekwencji, ponosi koszty zwołania samego zgromadzenia oraz inne koszty organizacyjne. Z punktu widzenia ustawy o CIT, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 38, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz akcjonariuszy.
Stosownie natomiast do ust. 1 pkt 38a tego artykułu, do kosztów podatkowych nie zalicza się także wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji. Dlatego też, organ podatkowy w swojej interpretacji stwierdził, że do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć tylko racjonalne i uzasadnione gospodarczo wydatki związane z organizacją WZA, które nie są świadczeniami na rzecz akcjonariuszy spółki lub na rzecz osób wchodzących w skład organu stanowiącego spółki.
W konsekwencji stwierdził, że koszty transportu nie mogą być zaklasyfikowane jako koszt uzyskania przychodów, ponieważ w tym przypadku brak jest świadczenia wzajemnego akcjonariusza wobec spółki. Co więcej, wydatki takie nie mogą być także uznane za wynagrodzenie wypłacone z tytułu pełnienia funkcji w organie spółki (które może zostać traktowane jako koszt podatkowy).
Także w przypadku kosztów związanych z poczęstunkami serwowanym uczestnikom WZA, organ podatkowy uznał, że wydatki te nie mogą być potraktowane jako koszty podatkowe.
Uzasadnił to tym, że zgodnie z art. art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Powołując się na definicję pojęcia „reprezentacji” stwierdził, że o reprezentacji można mówić w odniesieniu do działań mających na celu stworzenie i utrwalenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz.
Niestety, nie odniósł się on do powoływanego niejednokrotnie przez podatników argumentu, że pojęcie „reprezentacji” jako działań skierowanych na zewnątrz firmy, nie powinno się odnosić bezpośrednio do akcjonariuszy. Powinni być oni bowiem inaczej traktowani niż potencjalni kontrahenci spółki, a zatem regulacje dotyczące wyłączenia wydatków na reprezentację z kosztów podatkowych nie powinny tu mieć zastosowania. Co więcej, organy podatkowe w ostatnich interpretacjach stwierdzały, że sama reprezentacja nie powinna być utożsamiana z „wystawnością, okazałością”.