Starzy przedsiębiorcy strefowi mogą korzystać ze zwolnienia na nowych zasadach

- Nasza spółka posiada status średniego przedsiębiorcy, działa na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia udzielonego w 2000 r. Pod koniec 2010 r. skończyło się nam zwolnienie podatkowe. Nie wyczerpaliśmy jednak limitu pomocy publicznej w formie zwolnienia podatkowego dla naszej strefy, obliczanego według właściwych przepisów. Czy w związku z tym możemy nadal stosować zwolnienie?

– pyta czytelnik.

Przepisy ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych (SSE) w ostatnich latach często się zmieniały. Zasadą ogólną jest obecnie, że wielkość zwolnienia określa się, zestawiając poniesione przez przedsiębiorcę koszty kwalifikowane i wielkość pomocy publicznej obowiązującej w danej strefie. Nie zawsze jednak tak było. Przedsiębiorcy którzy uzyskali zezwolenie przed 2001 r., do niedawna mogli korzystać ze zwolnienia bez limitu.

Pierwsza zmiana przepisów

Artykuł 16 ustawy o SSE w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2000 r. mówił, że prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy wymaga zezwolenia. Zezwolenie określa przedmiot oraz warunki działalności gospodarczej, która ma być prowadzona na terenie strefy. Jest ono także podstawą do korzystania przez przedsiębiorcę ze zwolnień od podatku określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 12 ust. 5 – art. 16 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o SSE.

Te przepisy zostały następnie zmienione ustawą z 16 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o SSE oraz o zmianie niektórych ustaw, która weszła w życie 1 stycznia 2001 r., wprowadzając w art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zwolnienie przedmiotowe z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE.

Zgodnie z art. 5 tej ustawy przedsiębiorcy, którzy przed dniem jej wejścia w życie uzyskali zezwolenia na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, zachowują przez okres ważności zezwolenia prawo do zwolnień i preferencji podatkowych określonych w art. 12 ustawy o SSE w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie nowelizacji. W zakresie zwolnień i preferencji podatkowych należało stosować art. 12 – 14 i 19 ustawy o SSE w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie noweli.

Druga zmiana przepisów

Dostosowując przepisy krajowe do wymogów związanych z akcesją Polski do Unii Europejskiej, ustawodawca kolejny raz zmienił ustawę o SSE.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o SSE i niektórych ustaw przedsiębiorca, który posiada zezwolenie uzyskane przed 1 stycznia 2001 r., zachowuje prawo do zwolnień podatkowych określonych w art. 12 ustawy o SSE w brzmieniu z 31 grudnia 2000 r.:

• w okresie do 31 grudnia 2011 r. – jeżeli był on w dniu wejścia w życie tej ustawy małym przedsiębiorcą,

• w okresie do 31 grudnia 2010 r. – jeżeli był on w dniu wejścia w życie ustawy średnim przedsiębiorcą.

Dodatkowo na mocy art. 3 noweli z 2003 r. uchylono art. 5 ustawy nowelizującej z 2000 r., który mówił o utrzymaniu praw do zwolnień podatkowych na zasadach obowiązujących do 31 grudnia 2000 r.

Koniec preferencji...

W praktyce oznacza to, że średni przedsiębiorcy, posiadający zezwolenia wydane przed 1 stycznia 2001 r. do końca 2010 r., mieli możliwość korzystania z pomocy publicznej nielimitowanej wysokością poniesionych wydatków ani dopuszczalnym poziomem pomocy dla danej strefy.

Z racji tego, że spółka w dniu wejścia w życie noweli, tj. 1 maja 2004 r., posiadała status średniego przedsiębiorcy, to na podstawie art. 5 ust. 1 nowelizacji z 2003 r. zachowała prawo do korzystania z pomocy publicznej na starych zasadach (tj. do pomocy nielimitowanej wysokością wydatków poniesionych na inwestycje) do końca 2010 r.

Od początku 2011 r. nie jest już możliwe korzystanie ze zwolnienia na preferencyjnych warunkach obowiązujących przed 1 stycznia 2001 r. Nie oznacza to jednak, że spółce nie będzie w ogóle przysługiwać żadne zwolnienie związane z prowadzeniem działalności w SSE.

...to nie koniec ulgi

Spółka może bowiem korzystać ze zwolnienia na zasadach ogólnych, tj. takich, które zaczęły obowiązywać małych i średnich przedsiębiorców od 1 maja 2004 r. Oznacza to, że od 1 stycznia 2011 r. zobowiązana jest do kalkulowania wielkości przysługującego jej zwolnienia podatkowego, uwzględniając poniesione koszty kwalifikowane oraz intensywność pomocy publicznej przewidzianej dla średnich przedsiębiorstw w strefie, w której ma siedzibę.

Korzystając ze zwolnienia z podatku dochodowego na zasadach obowiązujących średnich przedsiębiorców w dniu akcesji Polski do Unii Europejskiej, spółka, kalkulując wysokość dostępnego zwolnienia podatkowego, powinna przysługującą jej pulę pomocy obniżyć o kwotę pomocy otrzymaną w okresie do 31 grudnia 2010 r., a zatem w okresie, kiedy jej wysokość nie podlegała ograniczeniom.

Potwierdza to m.in. interpretacja Izby Skarbowej w Łodzi z 12 października 2011 r. (IPTPB3/423-149/11-3/GG).