Polskie sądy podzielają opinię ETS
Wskazane w wyrokach ETS kryteria klasyfikowania transakcji jako sporadycznych co do zasady akceptowane są przez polskie sądy administracyjne.
Przykładowo w wyroku z 24 listopada 2010 (I SA/Kr 1467/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie bazując na orzecznictwie ETS orzekł, że „udzielenie przez spółkę kilkunastu pożyczek (...) w porównaniu z zasadniczą jej działalnością miało charakter sporadyczny (pomocniczy), nie stanowiło ono bowiem koniecznego, stałego rozszerzenia jej działalności oraz nie wykorzystywało niemal w ogóle aktywów, od których odliczono VAT naliczony.
Pożyczki te stanowiły jedynie ograniczony w czasie sposób lokaty kapitału”. Tym samym sąd uznał, że odsetki od udzielonych pożyczek nie powinny być uwzględniane przy ustalaniu proporcji.
Uzasadniając to stanowisko, argumentował również, że na podstawie orzecznictwa ETS można wnioskować, że „sporadyczność” nie odnosi się do częstotliwości wykonywania danych czynności, lecz raczej stopnia wykorzystania zasobów podatnika, przy nabyciu których przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Fiskus ma inne zdanie
Organy podatkowe, niestety, często nawiązują do potocznego, słownikowego rozumienia pojęcia sporadyczności.
Przykładowo Izba Skarbowa w Katowicach w interpretacji z 11 czerwca 2010 (IBPP1/443-221/10/AZb) stwierdziła, że „odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w «małym słowniku języka polskiego», Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994, pod pojęciem (sporadyczny) należy rozumieć zjawiający się, występujący od czasu do czasu, nieregularnie, rzadko trafiający się, przypadkowy”.
W kolejnym zdaniu przywołano wprawdzie wniosek wypływający z orzecznictwa ETS, zgodnie z którym incydentalnymi są transakcje niestanowiące bezpośredniego, stałego i istotnego rozszerzenia działalności gospodarczej podatnika, jednak ani nie wytłumaczono znaczenia tego argumentu, ani nie zastosowano go przy podejmowaniu rozstrzygnięcia.
Rozstrzygając o klasyfikacji danych czynności jako sporadyczne, dla celów VAT organy podatkowe odwołują się często do dodatkowych kryteriów, niewynikających już z orzecznictwa ETS, takich jak zamiar dalszego (powtarzającego się) wykonywania danych czynności.
Analiza interpretacji podatkowych pozwala na sformułowanie prezentowanego przez nie stanowiska, zgodnie z którym z transakcją sporadyczną mamy do czynienia dopóty, dopóki podatnik nie ma zamiaru powtarzalnego wykonywania danych czynności w ramach swojej działalności gospodarczej, czyli nie planuje kontynuacji takich transakcji.
Decydują fakty czy zamiary
Stosując ten tok rozumowania w interpretacji uchylonej następnie wspomnianym już wyrokiem WSA w Krakowie, organ podatkowy twierdził, że udzielenia kilkunastu pożyczek nie można traktować jako transakcji sporadycznych, ponieważ noszą one cechy powtarzalności.
Z kolei w innej interpretacji, uchylonej wyrokiem WSA w Rzeszowie (z 14 września 2010, I SA/Rz 434/10), organ podatkowy uznał, że formalne rozszerzenie zakresu działalności gospodarczej podatnika o udzielanie pożyczek, poprzez dostosowanie umowy spółki oraz zaktualizowanie danych w Krajowym Rejestrze Sądowym, wyklucza możliwość uznania działalności w zakresie udzielania pożyczek za sporadyczną, gdyż działania te świadczą o zamiarze powtarzalnego i regularnego udzielania pożyczek.
Sugeruje to w ocenie organu podatkowego, że udzielanie pożyczek jest działalnością planowaną, która wbuduje się w schemat działalności firmy i nie będzie to działalność przypadkowa. W ocenie organu „o stałym charakterze czynności stanowiących uzupełnienie podstawowej działalności podatnika świadczyć ma również zamiar udzielania pożyczek w przyszłości”.
Takie stanowisko zostało jednak zakwestionowane przez WSA w Rzeszowie, który stwierdził, że o ocenie sporadyczności dokonywanych transakcji nie decyduje wpis do stosownego rejestru, ale faktyczny charakter czynności.
W innej interpretacji – Izby Skarbowej w Katowicach (z 28 czerwca 2010, IBPP2/443-246/10/RSz) – jako kryteria definiujące sporadyczność wskazano przypadkowość, nieregularność, rzadkość i okazjonalność.
W ocenie izby skarbowej podatnik z góry zakładał i planował prowadzenie działalności finansowej, dlatego dokonywanych przez niego transakcji finansowych nie uznano za sporadyczne.
Komentarz
Ponieważ celem wyłączenia transakcji sporadycznych (pomocniczych) z kalkulacji proporcji, w jakiej podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT, jest uniknięcie jej zniekształcenia a przez to zakłócenia zasady neutralności VAT, właściwa klasyfikacja transakcji jako sporadycznych jest niezwykle istotna. Przywołane przykłady rozstrzygnięć organów podatkowych świadczą o próbie nieco odmiennego interpretowania pojęcia sporadyczności transakcji, niż wynika to z orzecznictwa ETS.
To powoduje, że w praktyce istnieje ryzyko sporu z fiskusem co do definicji tego pojęcia. Niemniej zdarza się też, że organy podatkowe w pełni bazują na orzecznictwie ETS, nie wprowadzając dodatkowych wymogów przy klasyfikowaniu danej transakcji finansowej jako sporadycznej (tak np. interpretacja Izby Skarbowej w Katowicach z 26 października 2010, IBPP2/443-609/10/RSz).
Restrykcyjne warunki, na które wskazują przedstawiciele fiskusa, takie jak: częstotliwość dokonywania transakcji, ich powtarzalność, zamiar wykonywania podobnych czynności w przyszłości, trudno pogodzić z orzecznictwem ETS. Trudno jest również znaleźć dla nich podstawę prawną.
Organy podatkowe nie kwestionują bowiem tego, że sporadyczne (w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT) usługi finansowe podlegają VAT, z czego wynika, że są one uznawane za wykonywane w ramach działalności gospodarczej podatnika.
A definiując pojęcie „działalności gospodarczej", ustawodawca odwołuje się do „zamiaru" wykonywania danej czynności opodatkowanej. Można mieć zatem wątpliwości, jakie znaczenie dla zaklasyfikowania danej transakcji jako sporadycznej ma zamiar wykonywania podobnych czynności w przyszłości.
Autorka jest doradcą podatkowym, starszą konsultantką w MDDP
Czytaj też artykuły:
Zobacz więcej w serwisie:
Podatki i księgi
»
VAT i akcyza
»
VAT
»
Odliczenie i zwrot VAT
»
Odliczenie VAT
»
Proporcja odliczenia