Wydatki na utrzymanie adaptowanego lokalu można zaliczyć bezpośrednio do kosztów podatkowych

[b]Tak stwierdziła Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z 17 marca 2010 r. (IPPB5/423-834/09-4/DG).[/b]

Spółka prowadzi działalność handlową polegającą na wielkopowierzchniowym handlu detalicznym. W Polsce ma sieć markowych sklepów odzieżowych zlokalizowanych w galeriach handlowych. Wynajmowane przez nią lokale wymagają jednak odpowiedniej aranżacji.

Jeszcze przed otwarciem sklepu spółka ponosi koszty prowadzenia prac adaptacyjnych i utrzymania lokalu, jak: sprzątania lokalu, w tym tzw. sprzątanie pobudowlane, ochrony, czynsz najmu lokalu, zryczałtowane opłaty eksploatacyjne (w tym utrzymania powierzchni wspólnych), opłaty za media (w tym za oświetlenie, ogrzewanie, dostarczenie prądu oraz wody, odprowadzanie ścieków), podatek od nieruchomości.

Składając wniosek o interpretację przepisów podatkowych, chciała potwierdzenia swojego stanowiska, że wskazane koszty związane z posiadanymi lokalami do czasu ich przyjęcia do używania nie powinny być uznane za koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, lecz powinny zwiększać wartość początkową inwestycji w obcym środku trwałym i tym samym być rozliczone dopiero przez odpisy amortyzacyjne.

Zgodnie bowiem z art. 16a ust. 2 pkt 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=3EC0892953EAF58605FEE453B6E7CBF6?id=115893]ustawy o CIT[/link] amortyzacji podlegają przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych. Spółka wysnuła z tego wniosek, że za takie inwestycje należy uznać ponoszone przez nią wydatki, są bowiem związane z przystosowywaniem obcych środków trwałych (lokali) używanych na podstawie umów najmu lub dzierżawy.

Z tym stanowiskiem nie zgodził się organ podatkowy, stwierdzając, że te koszty należy zakwalifikować jako koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami i zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT potrącić w dacie ich poniesienia.

[i]Autor jest konsultantem w Zespole Zarządzania Wiedzą Podatkową PricewaterhouseCoopers[/i]

[ramka][b]Komentuje Marcin Struś, starszy konsultant w Dziale Prawnopodatkowym PricewaterhouseCoopers:[/b]

Podejmowanie decyzji o podatkowym traktowaniu nakładów inwestycyjnych sprawia podatnikom niemałe trudności, o czym świadczy ponad 1600 oficjalnych interpretacji prawa podatkowego z zakresu problematyki środków trwałych dostępnych w serwisie internetowym Ministerstwa Finansów.

Kwestia ustalania ich wartości początkowej wielokrotnie była przedmiotem sporów. Przepisy podatkowe zawierają bowiem otwarty katalog nakładów, które mogą być włączone do wartości początkowej wytwarzanego środka trwałego.

W opisywanej interpretacji izba sformułowała tezę, pojawiającą się również w innych interpretacjach organów podatkowych oraz wyrokach sądów administracyjnych, że wartość początkową wytwarzanych środków trwałych powinny zwiększać te nakłady, „co do których nie ma wątpliwości, że nie wystąpiłyby, gdyby podatnik nie wytwarzał we własnym zakresie środka trwałego”. Wniosek ten powinien być w każdym przypadku wstępem do klasyfikacji wydatku związanego z wytworzeniem środka trwałego.