Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych to forma opodatkowania popularna wśród małych firm, szczególnie rzemieślników. Korzystają z niej również chętnie osoby wynajmujące mieszkania. Jej główne zalety to uproszczona księgowość i stosunkowo niskie stawki, wynoszące od 3,5 do 20 proc. Wadą może być to, że podatek płaci się od przychodu, tak więc nie można odliczyć kosztów uzyskania.
Kwestie te reguluje [link=http://aktyprawne.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=77426]ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (DzU z 1998 r. nr 144, poz. 930 ze zm.[/link]). Zakłada ona wyłączenia dla niektórych form działalności, w wyniku których z ryczałtu nie mogą korzystać np. architekci i aptekarze.
[srodtytul]Mniej uprawnionych[/srodtytul]
Podstawowym warunkiem wyboru tej formy opodatkowania jest to, by ubiegłoroczne przychody nie przekroczyły równowartości 150 tys. euro. Limit tej wysokości obowiązuje od początku 2008 r.
Kwoty te przelicza się na polską walutę według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego 1 października roku, który poprzedza rok podatkowy.