Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 14 listopada 2014 r. (I SA/Kr 1480/14).
Spółka (dalej też: skarżąca) udzieliła w latach 2012–2013 łącznie kilkunastu pożyczek powiązanym ze sobą podmiotom zagranicznym. Kwoty pożyczek były znaczne i podlegały oprocentowaniu. We wniosku o interpretację spółka stwierdziła, że udzielanie tych pożyczek nie jest rozwinięciem jej działalności podstawowej, a środki na pożyczki pochodzą z nadpłynności finansowej spółki, które strona może zainwestować w szybszy rozwój podmiotów zagranicznych. Ponadto, w jej ocenie, przychód osiągnięty z udzielenia tych pożyczek nie jest duży i stanowi tylko 2 proc. przychodów za rzeczony okres i w związku z tym działalność ta powinna zostać potraktowana jako pomocnicza działalność finansowa. Dodatkowo, na poparcie swojej argumentacji, strona powołała się na dwa wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej: Regie Dauphinoise C-306/94 i EDM C-77/01.