Nie ma obowiązku podwyższania wynagrodzenia pracownikowi niepełnosprawnemu, który uzyskał zgodę na aktywność w normalnym czasie pracy na podstawie ?art. 16 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jedn. DzU z 2011 r. nr 127, poz. 721 ze zm., dalej ustawa o rehabilitacji).
W rozumieniu art. 15 ust. 1 ?i 2 ustawy o rehabilitacji czas pracy niepełnosprawnego nie może przekraczać 8 godzin na dobę i 40 tygodniowo. Natomiast czas pracy osoby zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia inwalidztwa nie może przewyższać 7 godzin na dobę i 35 tygodniowo (tzw. skrócona norma czasu pracy).
Mniej bez straty
Niższa norma pracy nie obniża jednak wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego. Zgodnie z art. 18 ustawy o rehabilitacji stosowanie norm czasu pracy z jej art. 15 nie powoduje obniżenia wysokości wynagrodzenia wypłacanego w stałej miesięcznej wysokości. Godzinowe stawki wynagrodzenia zasadniczego, odpowiadające osobistemu zaszeregowaniu lub zaszeregowaniu wykonywanej pracy, przy przejściu na normy z art. 15 ustawy, ulegają podwyższeniu w stosunku, w jakim pozostaje dotychczasowy wymiar czasu pracy do tych norm.
Osoba ze znacznym stopniem niepełnosprawności może pracować – za zgodą lekarza – w pełnej normoe czasu pracy.
Ponadto żadnemu niepełnosprawnemu nie wolno pracować w porze nocnej ani ?w godzinach nadliczbowych (art. 15 ust. 3 ustawy o rehabilitacji).
