Definicję mobbingu określa kodeks pracy. Nie oznacza to jednak, że takie naganne zachowania są zakazane tylko wobec pracowników, których dotyczy ta ustawa. Analogiczną ochroną objęci są też zleceniobiorcy i inne osoby wykonujące pracę na podstawie kontraktów cywilnoprawnych.
Ustawowa definicja
Mobbing oznacza – zgodnie z art. 943 kodeksu pracy – działanie lub zaniechanie dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko niemu, które polega na uporczywym i długotrwałym nękaniu go lub zastraszaniu, wywołuje u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powoduje lub ma na celu jego poniżenie lub ośmieszenie, izolowanie tej osoby lub wyeliminowanie ?z grupy zatrudnionych.
Kodeks pracy określa prawa i obowiązki stron stosunku pracy. W konsekwencji jego uregulowania, również te dotyczące mobbingu, mają zastosowanie wyłącznie do osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę. Pracujący na innej podstawie znaleźli się poza zakresem tej ochrony.
Za naruszenie godności
Osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych nie są jednak całkowicie pozbawione ochrony, jeśli zachowanie zleceniodawcy wypełnia przesłanki mobbingu określone ?w art. 943 k.p. W takiej sytuacji strony stosunku cywilnoprawnego mogą dochodzić ochrony na podstawie przepisów kodeksu cywilnego o ochronie dóbr osobistych. Tak uznał Sąd ?Najwyższy w wyroku z 9 maja 2007 r. (I PZP 2/07).
Ciężar dowodu
Uprawnienia i obowiązki osób świadczących pracę na podstawie umów cywilnoprawnych określają przepisy regulujące dany stosunek zobowiązaniowy (np. o zleceniu) oraz ogólne przepisy kodeksu cywilnego. Gdy zachowanie kontrahenta spełnia przesłanki mobbingu, pokrzywdzony może dochodzić ochrony z tytułu naruszenia dóbr osobistych, na podstawie art. 24 k.c. Ochrona przewidziana w tym przepisie przysługuje osobom, których dobra osobiste zostały w sposób bezprawny naruszone lub zagrożone.
