Działający w Toruniu przedstawiciel handlowy firmy z branży fryzjerskiej pozwał przed tamtejszym sądem pracodawcę o wynagrodzenie.
Sąd rejonowy, rozpatrując pozew, stwierdził, że zatrudniająca go firma mieści się w Olsztynie. Sędzia wydał zatem postanowienie o przekazaniu sprawy do sądu właściwego dla pracodawcy.
Pracownik złożył zażalenie na to postanowienie i sprawa trafiła do Sądu Okręgowego w Toruniu. Sąd drugiej instancji ustalił, że przedstawiciel handlowy wykonywał swoje obowiązki w Toruniu, ale nie wpisał tej okoliczności do pozwu, bo nie znalazł odpowiedniej rubryki.
Można wybrać
Sąd Okręgowy nie rozpatrzył sprawy merytorycznie. Skierował pytanie prawne do Sądu Najwyższego. Zapytał, czy w sprawach z prawa pracy na podstawie oddzielnej umowy pracownika z pracodawcą można wskazać sąd właściwy do rozpatrzenia sporu inny od określonego w art. 461 kodeksu postępowania cywilnego. W myśl tego przepisu sądem właściwym do rozpoznania sprawy z prawa pracy może być sąd właściwy dla pracodawcy lub ten, w którego okręgu praca jest, była lub miała być wykonywana.
Sąd Najwyższy w orzeczeniu z 13 lutego 2014 r. (sygnatura akt: II PZP 1/13) odmówił podjęcia uchwały ze względu na brak istotnego zagadnienia prawnego.