To szef decyduje o możliwości wycofania się z urlopu na żądanie

. Obowiązek udzielenia urlopu na żądanie nie jest bezwzględny, a pracodawca może odmówić żądaniu pracownika ze względu na szczególne okoliczności, które powodują, że jego zasługujący na ochronę wyjątkowy interes wymaga obecności etatowca w pracy. Udzielenie urlopu jest jednostronną czynnością pracodawcy zwalniającą pracownika z obowiązku świadczenia pracy i usprawiedliwiającą jego nieobecność w firmie. Przepisy nie przewidują możliwości zastąpienia jej żadnym oświadczeniem pracownika. Skoro etatowiec sam sobie nie może skutecznie udzielić urlopu, zawiadomienie pracodawcy ?o jego rozpoczęciu nie stanowi podstawy do zwolnienia z obowiązku wykonywania pracy.

Faktycznie to pracownik decyduje ?o terminie wykorzystania urlopu na żądanie. Ale dzieje się to na etapie składania wniosku. Skoro wniosek (żądanie udzielenia urlopu w określonym przez pracownika terminie) został złożony i zaakceptowany, to podwładny nie może swobodnie rezygnować z urlopu. Wniosek stanowi oświadczenie woli. Zgodnie z art. 61 kodeksu cywilnego jest ono złożone z chwilą, gdy doszło do drugiej osoby w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią. Oświadczenie woli można odwołać bez zgody drugiej strony, jeżeli rezygnacja dotarła do niej wcześniej lub jednocześnie z oświadczeniem woli. Skoro ?w opisanej sytuacji wniosek już trafił do pracodawcy, a ten zgodził się urlop, to do rezygnacji niezbędna jest jego zgoda.