Wybór doradcy prawnego podlega przepisom ustawy Prawo zamówień publicznych (dalej: ustawy p.z.p.), przy założeniu, że wartość zamówienia przekroczy próg stosowania procedur udzielania zamówień publicznych (równowartości w złotych 14 tys. euro dla zamawiających klasycznych oraz 400 tys. euro dla zamawiających sektorowych) lub udzielania zamówienia w celu wykonywania działalności sektorowej (dla zamawiających sektorowych).
Usługa niepriorytetowa
Ustawa p.z.p. dzieli usługi na priorytetowe i niepriorytetowe. Różnica między nimi polega na tym, że w stosunku do usług priorytetowych znajdują zastosowanie wszystkie przepisy ustawy p.z.p., natomiast w stosunku do usług niepriorytetowych można zastosować wiele ułatwień związanych z prowadzeniem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.
Zgodnie z wykazami usług załączonych do rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z 28 stycznia 2010 r. w sprawie wykazu usług o charakterze priorytetowym i niepriorytetowym oraz rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z 3 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu usług w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa o charakterze priorytetowym i niepriorytetowym, usługi prawnicze zostały sklasyfikowane jako usługi niepriorytetowe. W konsekwencji zamawiający dokonujący wyboru doradcy prawnego mogą korzystać z kilku istotnych odstępstw od zasad ogólnych przewidzianych na gruncie ustawy p.z.p.
Tryb niekonkurencyjny
Przede wszystkim ustawodawca dał zamawiającemu dodatkowe możliwości skorzystania z trybów niekonkurencyjnych w postaci negocjacji bez ogłoszenia lub w trybie zamówienia z wolnej ręki, poza tymi przypadkami, które zostały określone w ustawie p.z.p. w art. 62 ust. 1 lub art. 67 ust. 1.
Zamawiający może zatem, zgodnie z art. 5 ust. 1a ustawy p.z.p., skorzystać z trybu niekonkurencyjnego, dokonując wyboru doradcy prawnego, gdy zastosowanie innego trybu udzielania zamówienia mogłoby skutkować: