Na potrzeby rozwoju energetyki jądrowej w Polsce konieczne było stworzenie odpowiednich ram prawnych. Kluczowe znaczenie ma ustawa z 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej i obiektów towarzyszących (dalej: „ustawa”).
Wprowadza ona szczególne regulacje dotyczące udzielania zamówień na realizację inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej (rozdział szósty: art. 41–44). Zgodnie z ustawą przyjęto, że do zamówień udzielanych w związku z przygotowaniem, realizacją i finansowaniem inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej stosuje się przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych (dalej: „ustawa pzp”), z zastrzeżeniem kilku modyfikacji przewidzianych w ustawie.
Modyfikacje te można podzielić na trzy grupy. Pierwsza i druga grupa modyfikacji obejmują regulacje zastrzeżone na korzyść, odpowiednio, wykonawców i zamawiającego. Trzecia grupa to regulacje odnoszące się do warunków udzielania zamówienia publicznego w trybie negocjacji z ogłoszeniem. W kontekście wprowadzenia modyfikacji wyłącznie w stosunku do jednego trybu postępowania przyjętego na gruncie ustawy pzp, ustawodawca zdaje się wskazywać preferowany tryb postępowania.
Tryb negocjacji z ogłoszeniem jest w pełni konkurencyjny, przy czym uwzględnia możliwość ustosunkowania się do opracowanej przez zamawiającego specyfikacji istotnych warunków zamówienia i przeprowadzenia w oparciu o nią negocjacji między zamawiającym i wykonawcami. Ze względu właśnie na tę specyfikę oraz na złożoność budowy obiektów energetyki jądrowej preferencja trybu negocjacji z ogłoszeniem jest w pełni zrozumiała i uzasadniona.
Jakie kryteria
Zgodnie z ustawą, zamawiający może określić w ogłoszeniu o zamówieniu, przy zastosowaniu kryterium ceny i innych kryteriów odnoszących się do przedmiotu zamówienia, względną wagę kryteriów oceny ofert albo porządek kryteriów oceny ofert według ich ważności, jeżeli podanie wag nie jest możliwe.