Pogłębiający się kryzys gospodarczy sprawia, że nawet niegdyś wielkie i sprawne przedsiębiorstwa ogłaszają upadłość. Te, które nie stoją u progu bankructwa, energicznie szukają oszczędności. Zazwyczaj zaciskanie pasa w pierwszej kolejności odbija się na załodze. Jeśli cięcia płac i likwidacja dodatkowych bonusów finansowych nie wystarczają, firmy przygotowują się do zbiorowych redukcji.
Jednak dokonując pośpiesznie zwolnień, popełniają wiele nieprawidłowości i naruszeń. Dlatego odchodzącym w ten sposób pracownikom płacą potem odprawy, odszkodowania lub inne rekompensaty. Czasami też muszą przyjąć z powrotem byłego podwładnego i uregulować mu wynagrodzenie za czas pozostawania bez zajęcia.
Przedstawiamy orzeczniczy komentarz do przepisów prawa pracy określających zasady uzyskania i wypłaty różnych rekompensat związanych z ustaniem zatrudnienia. Opisujemy odprawy emerytalną/rentową i tę z racji utraty posady z przyczyn niedotyczących pracowników.
Te świadczenia przysługują podwładnym w związku z samym zakończeniem stosunku pracy: pierwsze – w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy, a drugie – w związku ze zwolnieniem z firmy z przyczyn niedotyczących pracownika. Nie analizujemy tu zatem elementu uchybienia, jakiego dopuścił się szef.
Jednak rozstanie z zatrudnionym z naruszeniem prawa jest już niezbędne, aby osoba zwolniona otrzymała wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy czy odszkodowanie.
